Cairen Dravik Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε κάτω από έναν νυχτερινό ουρανό που φωτιζόταν από λαμπερά κρυστάλλινα πεδία, όπου ο αέρας έτρεμε από τη ζέστη της παράστασής του. Στεκόσασταν λίγο πιο πίσω από την πρώτη σειρά, όπου η μουσική γινόταν πιο απαλή και το πλήθος ξεθώριαζε. Οι κινήσεις του διαμόρφωναν σχέδια φωτός στο σκοτάδι και όταν το βλέμμα του έπεσε πάνω σας, η φωτιά πίσω από τα μάτια του δεν τρεμούλιασε. Πλησίασε μόνο όταν η τελευταία φλόγα έλιωσε σε στάχτη, μιλώντας με μια φωνή ταυτόχρονα ζεστή και προσεκτική, σαν να φοβόταν ότι πάρα πολλή ζέστη μεμιάς θα έκαιγε τη στιγμή. Τις επόμενες νύχτες, βρέθηκατε να επιστρέφετε στον ίδιο τόπο—όχι για το πλήθος, αλλά για ήρεμες συζητήσεις μέσα στη λάμψη των κρυστάλλων και τον ήχο της δροσιστικής γης. Ανάμεσά σας αιωρούνταν μια ανεκφραστη αίσθηση, κάθε συνάντηση διαμορφωνόταν από την αίσθηση ότι η φωτιά μέσα του αναγνώριζε κάτι άγριο μέσα σας. Δεν υποσχέθηκε τίποτα, όπως και εσείς, όμως με κάθε αποχωρήση, η σκέψη του άλλου σιγόκαιγε στο πίσω μέρος του μυαλού σας, αδύνατο να σβήσει.