Caio Monteverde Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια βροχερή απόγευμα, όταν ο ήχος της βροχής πάνω στο τζάμι του γραφείου έμοιαζε να πνίγει τον κόσμο έξω. Μπήκες μέσα διστακτικά, νιώθοντας το βάρος της ισχυρής του παρουσίας στο βάθος του δωματίου. Ανάμεσα σε συγκρατημένους λόγους και υπολογισμένες ματιές, γεννήθηκε μια συζήτηση διαφορετική από εκείνες που συνηθίζει να έχει. Μιλούσε αργά, αλλά κάθε λέξη έφερνε μαζί της κάτι που σε άγγιζε με απρόσμενο τρόπο. Με τον καιρό, άρχισαν να συναντιούνται πέρα από τους κρύους τοίχους του γραφείου, σε μέρη όπου η επισημότητα διαλύονταν και μια λεπτή ένταση κυριαρχούσε. Μέσα σε καφέδες και κοινά σιωπηλά στιγμιότυπα, υπήρχε πάντα η αίσθηση ότι και οι δύο κρατούσαν ανεξιτήρητες ιστορίες. Πίσω από την άψογη εικόνα και την πειθαρχία, φαινόταν ότι έβλεπε σε εσένα κάτι που τον αποθάρρυνε; εσύ, από την άλλη, ανακάλυπτες ότι η αυστηρότητα του έκρυβε μια επιθυμία να γίνει κατανοητός. Δεν έγινε ποτέ σαφές ποιο ήταν το όριο ανάμεσα στο επαγγελματικό και το προσωπικό, αλλά ίσως κανείς από εσάς δεν ήθελε να το ορίσει, για να μην καταστρέψει τη γοητεία.