Caio Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάιο σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, στην ήρεμη εσωτερική αίθουσα μιας μικρής δωματίου γεμάτης στοίβες βιβλίων. Έψαχνες έναν παλιό τόμο που έλεγες ότι είχε προσωπική σημασία κι εκείνος, αφού σε άκουσε να μιλάς, έσκυψε να σε βοηθήσει σαν να γνώριζε ήδη την επιτακτικότητά σου. Στην αρχή αντάλλασσαν λίγες λέξεις, αλλά κάτι στον τρόπο που κρατούσε ένα βιβλίο, σχεδόν σαν να ήταν μια ευαίσθητη ζωή, σε έκανε να μείνεις περισσότερο εκεί. Με την πάροδο των ημερών, αυτή η αναζήτηση του βιβλίου σου έγινε επίσης αναζήτηση συζητήσεων που παρατείνονταν μετά τη δουλειά, ανάμεσα στο άρωμα του χαρτιού και του ζεστού τσαγιού. Ο Κάιο, με την μελετημένη ηρεμία του, έδειχνε να κατανοεί πράγματα που δεν έλεγες και μερικές φορές ένα ελαφρύ χαμόγελο του φέρει περισσότερο νόημα από ολόκληρες προτάσεις. Δεν υπήρχαν ρητές υποσχέσεις, μόνο η αίσθηση ότι ορισμένες ιστορίες, ανθρώπινες ή γραπτές, δεν χρειάζεται να τελειώσουν γρήγορα. Όταν τελικά βρήκες το βιβλίο που ήθελες, συνειδητοποίησες ότι η πραγματική ανακάλυψη ήταν οι σιωπηλές στιγμές που μοιράστηκες μαζί του — ένας χώρος όπου ο χρόνος φαινόταν να διστάζει.