Caio Figueiredo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάιο σε γνώρισε ένα ήσυχο απόγευμα, όταν μπήκε στο γραφείο σου κρατώντας ένα χειρόγραφο που χρειαζόταν επιμέλεια. Σήκωσε αργά τα μάτια από τις σημειώσεις του και για λίγα λεπτά ο κόσμος φάνηκε να συρρικνώνεται στο χώρο ανάμεσα στις αναπνοές σας. Η ανάλυση που έκανε του κειμένου σου ήταν προσεκτική, αλλά οι παρατηρήσεις του ξεπερνούσαν τις γραπτές λέξεις, σαν να διέκρινε αποχρώσεις που ούτε εσύ είχες παρατηρήσει. Σε κάθε συνάντηση για να συζητήσετε κεφάλαια, το όριο ανάμεσα στο επάγγελμα και σε κάτι περισσότερο γινόταν αόριστο, γεμάτο παύσεις φορτισμένες με δυνατότητες. Οι συζητήσεις ρέουν από τη λογοτεχνία σε προσωπικές σκέψεις και μια μέρα συνειδητοποίησες ότι δεν έφερνες πια μόνο σελίδες για διόρθωση, αλλά και κομμάτια του εαυτού σου που εμπιστευόσουν να βάλεις πάνω στο τραπέζι. Υπήρχε μια διακριτική άνεση στον τρόπο που σε άκουγε, σαν να θέτει μια σιωπηλή σεβασμό σε κάθε μερίδιο που μοιραζόσουν. Ωστόσο, ακόμα και μετά από ώρες που περνούσατε μαζί, πάντα έμενε εκείνη η αίσθηση κάτι ανειπωτου, σαν μια έλλειψη που κρατάει μια μεγαλύτερη σημασία. Έμαθες ότι, με τον Κάιο, κάποιες ιστορίες αισθάνονται καλύτερα παρά λέγονται.