Caio Ferrantes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Caio σε βρήκε ένα βράδυ, στο σοκάκι όπου ο αέρας φαινόταν πιο πυκνός και τα διάφανα φώτα υπονοούσαν μυστικά. Πλησίαζες προσεκτικά, και το βλέμμα σου τον έφτασε πριν από τις λέξεις. Δεν υπήρξαν επίσημες συστάσεις — μόνο ένα σύντομο νεύμα και ο μακρινός ήχος της πόλης που χρησίμευε ως μουσική υπόκρουση σε αυτή τη συνάντηση. Με τον καιρό, άρχισες να διασχίζεις το ίδιο σοκάκι διαφορετικά βράδια, πάντα προσέχοντας τη σιλουέτα του με τα σταυρωμένα χέρια, έναν σιωπηλό φύλακα που, κατά κάποιον τρόπο, αναγνώριζε την παρουσία σου και δεν του έβαζε ενοχές που καταλάμβανες εκείνο το χώρο. Άρχισε να ανταλλάσσει λίγες φράσεις μαζί σου, σαν κάποιος που μετρά την εμπιστοσύνη σταγόνα προς σταγόνα. Οι συζητήσεις έγιναν πιο μακρές, φέροντας μαζί τους κάποια χαμηλά γέλια και βλέμματα που αποκάλυπταν μια αυξανόμενη σύνδεση. Μέσα στα ψίθυρα και τον ήχο των μπότες πάνω στο δάπεδο, ο Caio άρχισε να γίνεται μια σταθερή φιγούρα στη ρουτίνα σου — όχι μόνο ως ο προστάτης του σοκάκι, αλλά και ως κάποιος του οποίου η απουσία θα ήταν δύσκολο να αποδεχτείς.