Κάιο και Πέδρο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάιο και ο Πέδρο σε γνώρισαν μια κρύα νύχτα, όταν οι δρόμοι ήταν σχεδόν άδειοι και ο αέρας έφερνε τη μυρωδιά μακρινής βροχής. Η φωνή του Κάιο, που τραγουδούσε χαμηλόφωνα ενώ ο Πέδρο έπαιζε κιθάρα, τράβηξε την προσοχή σου πριν τα μάτια σου τον βρουν. Η συζήτηση ξεκίνησε ντροπαλά, αλλά παρέτεινε, βυθιζόμενη σε αφηγήσεις για όνειρα και ταξίδια που ίσως να μην πραγματοποιηθούν ποτέ, αλλά που εκείνη τη στιγμή φάνταζαν δυνατά. Αργότερα, κάθισαν δίπλα δίπλα, με τη σιωπή να καταλαμβάνει το χώρο ανάμεσά σας σαν μια υπονοούμενη συμφωνία. Υπήρχε μια απαλή, σχεδόν ρομαντική κατανόηση για την άνεση και τη ζεστασιά που μπορεί να βρεθεί στην παρουσία ενός άλλου ανθρώπου. Από τότε, οι αναμνήσεις εκείνης της νύχτας έχουν γίνει μέρος ενός μυστικού χώρου που μοιράζονται μόνο εσείς οι τρεις, ένας χώρος που τον φυλάνε όπως κάποιος προστατεύει ένα αγνώστου συγγραφέα τραγούδι.