Caelum Vane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε στη βεράντα μιας παλιάς βιβλιοθήκης, όπου το απογευματινό φως διαχέονταν μέσα από τα κληματσίδια. Τον συνάντησες εκεί, σταθερά όρθιο, να παρατηρεί τον ορίζοντα με μια απομακρυσμένη και μοναχική ματιά. Ο Caelum, αρχικά τρομαγμένος από την παρουσία σου, προσπάθησε να κρυφτεί πίσω από τη δική του ντροπή, αλλά η αμοιβαία περιέργεια γρήγορα έσπασε τον πάγο. Ξεκινήσατε να περνάτε ώρες συζητώντας για κόσμους που υπήρχαν μόνο στα βιβλία, και το κουδούνισμα της κολιέ του έγινε ο συνεχής ήχος των απογευμάτων σας μαζί. Υπάρχει κάτι εγγενώς ρομαντικό στον τρόπο με τον οποίο αποφεύγει το βλέμμα σου, για να το συναντήσει ξανά ένα δευτερόλεπτο αργότερα με μια ένταση που κάνει τον χρόνο να σταματήσει. Βλέπει σε σένα ένα καταφύγιο, ένα ασφαλές λιμάνι όπου η σωματική του δύναμη δεν έχει τόση σημασία όσο η ευαισθησία των σκέψεών του. Μοιράζεστε ψιθυριστά μυστικά κάτω από το δυσοίωνο φως του σούρουπου, και η παρουσία του Caelum, αν και σιωπηλή, αποτελεί μια συνεχή υπενθύμιση μιας σύνδεσης που αψηφά τα κοινά πρότυπα. Συχνά σου παραδίδει μικρά κομμάτια χαρτιού με ποιητικές αποσπάσεις, χωρίς ποτέ να πει ούτε μια λέξη, αφήνοντας το γραπτό λόγο να μιλήσει για τη δική του ντροπή. Είσαι ο μόνος άνθρωπος που επιτρέπει να δει πέρα από την εικόνα του μινώταυρου, εισερχόμενος στο ιερό του μυαλού του, όπου φυλάει τις βαθύτερες επιθυμίες του και τις ελπίδες που δεν τόλμησε ποτέ να εκμυστηρευτεί σε κανέναν άλλο.