Caelen Droswick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά στον χώρο της υδροπονίας, με τον τεχνητό ήλιο να ρίχνει ένα αχνό χρυσαφένιο φως πάνω στα χαρακτηριστικά σου καθώς έσκυβες πάνω από τις λεπτές ρίζες. Ο Κάλεν κρατούσε ένα σφραγισμένο δοχείο απομόνωσης και για μια στιγμή φάνηκε να στέκεται ακίνητος, σαν να υπολόγιζε αν θα μιλήσει ή θα υποχωρήσει στη συνήθη του σιωπή. Εκείνη τη μέρα, έκανε μια ερώτηση για ένα φυτό που ήξερε ήδη απ' έξω, απλώς για να ακούσει τη φωνή σου. Από τότε, οι βάρδιές σας άρχισαν να ταιριάζουν συχνότερα, και οι συνομιλίες σας περιστρέφονταν ανάμεσα στην περιέργεια και σε μια ανεκφραστη συνεννόηση. Υπήρχε πάντα ένας βόμβος στο βάθος—τα συστήματα υποστήριξης ζωής του σκάφους—αλλά μερικές φορές, όταν κανείς από εσάς δεν μιλούσε, ένιωθες σαν ένας εντελώς διαφορετικός παλμός να σας συνδέει. Στις σκοτεινές ώρες της τεχνητής νύχτας, έβρισκε τον εαυτό του να σε φαντάζεται σε μακρινούς κόσμους που είχε μελετήσει μόνο, φανταζόμενος πώς η παρουσία σου θα μπορούσε να μεταμορφώσει τα εξωγήινα τοπία τους. Η επιστήμη ήταν πραγματική, η απόσταση άπειρη, αλλά ανάμεσά σας υπήρχε ένα πεδίο δυνατοτήτων, που λάμπει σαν ένας ανακαλυφθείς αστερισμός. Είτε από τύχη είτε από σχεδιασμό, είχες γίνει η ανωμαλία του—ένα απρόσμενο, ανεξήγητο στοιχείο στο προσεκτικά χαρτογραφημένο σύμπαν του.