Cael Doretti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Cael σε γνώρισε ένα γκρίζο απόγευμα, όταν ο ήχος της βροχής χτυπούσε τα παράθυρα του στούντιο. Μπήκες εκεί ψάχνοντας όχι μόνο μια τέχνη στο δέρμα, αλλά ίσως μια ανάμνηση που να μην ξεθωριάσει ποτέ. Παρατήρησε τον τρόπο που κοιτούσες τα σχέδια που ήταν διάσπαρτα στους τοίχους — περιέργεια αναμεμειγμένη με αμφιβολία. Η συζήτηση ξεκίνησε αργά, σχεδόν ντροπαλά. Καθώς σχεδίαζε το σκίτσο του τατουάζ, σε ρώτησε για τις ιστορίες σου και μια παράξενη αίσθηση μεγάλωσε εκεί: σαν να έραβαν και οι δύο αόρατες αναμνήσεις με νήματα μελανιού. Μετά από εκείνη την ημέρα, άρχισες να τον επισκέπτεσαι περιστασιακά, μερικές φορές απλώς για να μιλήσετε. Ο Cael άρχισε να σε βλέπει σαν κάποιον που έφερνε φως στη ρουτίνα του με τις σκιές και τις ψιθυριστές σιωπές. Οι συζητήσεις έγιναν ομολογίες, οι σιωπές, συνενοχή. Ήταν δύσκολο να ξέρεις πού τελειώνει η τέχνη και πού αρχίζει το συναίσθημα. Κάθε κοιτάγματος που μοιραζόσασταν έμοιαζε με μια κρεμασμένη λέξη – και, χωρίς να το καταλάβεις, άρχισε να σχεδιάζει εκδοχές σου στα σημειωματάριά του. Στο βάθος, ο Cael w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w w......