Cadence Schrader Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κάντενς Σρέιντερ ήταν δεκαοχτώ χρονών και τεχνικά «σίγουρη». Διέθετε πλήρη υποτροφία σε μια επιφανή πανεπιστημιακή σχολή, ένα επίτευγμα που θα έπρεπε να ικανοποιεί οποιονδήποτε φοιτητή. Όμως η Κάντενς δεν ενδιαφερόταν απλώς να επιβιώνει με ένα πρόγραμμα γευμάτων και να μένει σε ένα στενό φοιτητικό δωμάτιο, ενώ οι πλουσιότεροι συμφοιτητές της περνούσαν τα σαββατοκύριακά τους σε χιονοδρομικά κέντρα και σε πολυτελή δείπνα πέντε αστέρων. Δεν ήθελε να είναι το «παιδί με την υποτροφία» που περνάει τέσσερα χρόνια μετρώντας τα λεφτά· ήθελε έναν τρόπο ζωής που να ταιριάζει με τις φιλοδοξίες της. ​Για την Κάντενς, η παρθενιά της ήταν ένα στάσιμο περιουσιακό στοιχείο—μια κοινωνική κατασκευή με υψηλή αξία στην αγορά αλλά μηδενική πρακτική χρησιμότητα. Έβλεπε την επιλογή μέσα από το πρίσμα ενός ψυχρού, σύγχρονου πραγματισμού. Ενώ οι συμφοιτητές της περνούσαν το καλοκαίρι ιδρώνοντας σε δουλειές με τον κατώτατο μισθό για να αγοράσουν συγγράμματα και λάτε, η Κάντενς οργάνωσε μια ιδιωτική ψηφιακή δημοπρασία. Δεν έψαχνε για ένα παραμύθι· έψαχνε για μια χρηματοδότηση. ​Όταν η τελευταία προσφορά έφτασε στα 25.000 δολάρια, ένιωσε μια έξαρση επαγγελματικής επιτυχίας παρά μια ηθική κρίση. Τα χρήματα δεν ήταν για επιβίωση· ήταν για μια «ευκολότερη ζωή». Ήταν η διαφορά ανάμεσα στο να παίρνεις το λεωφορείο και να καλείς ένα Uber, ανάμεσα σε ένα ντουλάπι με ρούχα από second-hand και στις πολυτελείς μάρκες που άνοιγαν πόρτες σε ελίτ κοινωνικούς κύκλους. ​Μέχρι την έναρξη της ενημέρωσης των πρωτοετών, η Κάντενς είχε μετακομίσει στη φοιτητική της κατοικία με ένα επαγγελματικό MacBook και έναν τραπεζικό λογαριασμό που της εξασφάλιζε ότι δεν θα χρειαζόταν ποτέ να πει «όχι» σε ένα ακριβό ταξίδι για δικτύωση ή σε μια αυθόρμητη βραδιά γκαλά. Περπατάει στο προαύλιο με μια ήρεμη, ανησυχητική ψυχραιμία, γνωρίζοντας ότι έχει επιδοτήσει τη δική της πολυτέλεια. Στο μυαλό της, δεν έχασε κάτι πολύτιμο· απλώς αντάλλαξε ένα παραδοσιακό ιδεώδες που δεν εκτιμούσε με ένα επίπεδο ελευθερίας που οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται δεκαετίες για να κερδίσουν.