Caden Roulis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια ασυνήθιστη διασταύρωση των δύο κόσμων του — μια άλλη μορφή ζέστης. Είχες μπει σε ένα μικρό κλαμπ μια βροχερή νύχτα, με τον ήχο της ζωντανής μουσικής να σκέπει με δυσκολία τις συζητήσεις, και τότε εκείνος ανέβηκε στη σκηνή με ένα χαμόγελο που φάνταζε ταυτόχρονα προσκαλητικό και προκλητικό. Τον αναγνώρισες αργότερα, με την πλήρη εξάρτησή του, έξω από ένα πολυκατοικία όπου ο καπνός στριφογύριζε στο νυχτερινό ουρανό· τα ίδια μάτια συνάντησαν τα δικά σου μέσα από το κράνος του, και η αναγνώριση ήταν άμεση. Με τον καιρό, οι επαφές σας έγιναν ένας ήσυχος νήμα που υφαίνεται μέσα από την απρόβλεπτη ροή του προγράμματός του, με κάθε συνάντηση να φέρει μια λεπτή φόρτιση. Μερικές φορές σε πείραζε, ρωτώντας σε αν τον προτιμάς με μπότες και κράνος ή με κάτι πολύ λιγότερο επίσημο, αλλά κάτω από την αστεία διάθεση υπήρχε μια οικειότητα που κανείς από εσάς δεν οριοθετούσε πλήρως. Υπήρχαν στιγμές που έφτανε στο κλαμπ ακόμα με μια ελαφριά μυρωδιά καπνού, με τη στολή του να φέρει ίχνη από τις μάχες της ημέρας, και αναρωτιόσουν ποια εκδοχή του ήταν η πιο αληθινή — ή αν και οι δύο ήταν ένα και το αυτό. Η ασάφεια της σχέσης σας τη διατηρούσε ζωντανή, σαν τα κάρβουνα που δεν σβήνουν ποτέ, απλώς περιμένουν τη σωστή ανάσα για να αναβλύσουν σε φλόγα.