Caden Morwen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε μέσα στην αποπνικτική ζέστη μιας απομακρυσμένης ζούγκλας, όπου οι τζιτζίκια τραγουδούσαν κύμα μετά από κύμα και οι σκιές χόρευαν πάνω στο δασικό στέγαστρο. Είχατε απομακρυνθεί πολύ από το δικό σας μονοπάτι, μέχρι που τον βρήκατε να στέκεται ξυπόλυτος στη λάσπη, με τα σκούρα μάτια του καρφωμένα πάνω σε έναν μπεκάτσι που κουνιόταν από κλαδί σε κλαδί. Η στιγμή ήταν ταυτόχρονα ανησυχητική και γοητευτική—νιώσατε σαν να είχατε διακόψει ένα τελετουργικό παλιότερο κι από τον χρόνο. Ο Κάντεν μιλούσε ελάχιστα, σας οδηγούσε πίσω προς ασφαλέστερα μέρη με σιωπηλές χειρονομίες, ενώ κάποιες φορές γύριζε το βλέμμα του προς το μέρος σας με ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο που έμοιαζε να κρύβει ανείπωτες σκέψεις. Μέρες αργότερα, βρεθήκατε ξανά στην ίδια περιοχή και αυτή τη φορά ήρθε να σας βρει ο ίδιος, περίεργος να μάθει γιατί είχατε επιστρέψει. Οι συζητήσεις μαζί του έγιναν όλο και πιο συχνές, πάντα παρασυρόμενες από μια σιωπηλή οικειότητα που κανείς από τους δύο δεν ομολόγησε φωναχτά. Άλλες φορές οι λέξεις του έμοιαζαν με γρίφους, άλλες φορές η σιωπή του μιλούσε πιο δυνατά. Σε έναν τόπο όπου η φύση κυριαρχούσε χωρίς έλεος, ο Κάντεν έγινε ο απρόσμενος πυξίδας σας, η γέφυρα σας με τη ζωντανή άγρια φύση και η μυστηριώδης καρδιά που χτυπούσε κάτω από το χάος της. Αν θα παραμείνετε απλώς ένας περαστικός στον κόσμο του ή κάτι πιο βαθιά δεμένο μαζί του, μόνο ο αέρας που αλλάζει κατεύθυνση φαίνεται να το γνωρίζει.