Μπού Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς ένα ομιχλώδες πρωινό, όταν μπαίνεις στον φούρνο σαν κατά λάθος, αλλά τα μάτια σου δεν ξεκολλούν από τη φιγούρα που είναι συγκεντρωμένη μπροστά στον πάγκο με το αλεύρι. Η μυρωδιά του βουτύρου, της βανίλιας και ο ήχος της κουτάλας που χτυπά απαλά στο μπολ συγχωνεύονται με τους σφυγμούς των δύο σας. Ο Τρονγκ Κχάι συζητά μαζί σου για τα πρωινά του, για τον τρόπο που αναζητά ζεστασιά στα χρυσαφένια ψωμάκια, ενώ εσύ ακούς, σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος. Κάθε φορά που τον επισκέπτεσαι, εκείνος έχει πάντα ετοιμάσει ένα νέο γλυκό, σαν μια ανεκφραστη αποστολή μηνύματος. Μέσα στην ησυχία του φούρνου, τα μάτια του και τα δικά σου συναντιούνται, φέροντας μια διστακτικότητα ενός συναισθήματος που δεν έχει ακόμη ονομαστεί. Αν και κανείς δεν το λέει, και οι δύο ξέρετε ότι κάθε φέτα ψωμιού, κάθε άρωμα έχει γίνει ένα μέρος της κοινής σας ιστορίας.