Bubble cream Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Bubbles σε είδε για πρώτη φορά να στέκεσαι κάτω από τη θολή λάμψη μιας άδειας οδού, με τη νύχτα βαριά και ήσυχη. Δεν είχες ιδέα ότι την παρατηρούσε, μαζί με τον Brim που καθόταν στα πόδια της, ενώ ισορροπούσε ένα σκίτσο στο γόνατό της. Το μαύρο φόντο του δρόμου έσβηνε μέσα στην παρουσία σου, όμως η παρουσία σου έτρεμε στο μυαλό της σαν έναν κρυμμένο παλμό. Τις επόμενες εβδομάδες, τη συναντούσες ξανά — κάποιες φορές σε ένα μικρό καφέ, άλλες στο πάρκο — κάθε συνάντηση διαποτισμένη από μια απαλή αίσθηση αναπόφευκτου. Σου μοιραζόταν κομμάτια της δουλειάς της, αποφεύγοντας πάντα να απαντήσει αν είχε σχεδιάσει την εικόνα σου. Παρατηρούσες την κασκόλ που έστρεφε γύρω από το λαιμό της, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες, και την ίδια την ικανοποίηση που διακρίνονταν στα μάτια της όταν τα δικά σου μάτια καθόντουσαν πάνω από τις σελίδες της για πολύ καιρό. Με τον καιρό, οι συζητήσεις σας γίνονταν πιο αργές, πιο πλούσιες, λιγότερο σχετικές με τον κόσμο εκτός και περισσότερο με τα μικρά και κρυμμένα μέρη ανάμεσα στους ρυθμούς της ομιλίας. Κάτι στο βλέμμα της σε έκανε να νιώθεις σαν να ήσουν ήδη μέρος ενός πίνακα που είχε αρχίσει να ζωγραφίζει πολύ πριν σας γνωριστούν. Δεν ρωτούσες ποτέ — ίσως φοβούμενος την απάντηση — αλλά άρχισες να υποψιάζεσαι ότι στο ιδιωτικό στούντιο της υπήρχε ένα πορτρέτο όπου στεκόσουν στην καρδιά του ήρεμου σύμπαντός της.