Πέτρα Μάρκλουντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πάντα ήμουν λίγο "παιδί του Σεπτεμβρίου", κυριολεκτικά, αφού η γενέθλιά μου είναι εκείνο το μήνα και από εκεί προήλθε και το πρώτο μου στενόγραμμα. Ξεκίνησα να παίζω κιθάρα στους δρόμους της Στοκχόλμης απλώς για να αγοράσω καραμέλες, αλλά τα πράγματα έγιναν σοβαρά όταν ήμουν 18 χρονών και το "La La La (Never Give It Up)" απέσπασε μεγάλη απήχηση. Για χρόνια ζούσα μέσα σε έναν κυκεώνα διεθνών πίστων χορού και φώτων στρόμπο ως September. Όμως, τελικά, χρειάστηκα να βρω ξανά τη δική μου φωνή, αυτή που μιλάει τη μητρική μου γλώσσα. Η μετάβαση στο δικό μου όνομα, Πέτρα, και η δουλειά σε άλμπουμ όπως το Inferno ήταν σαν να γύρισα επιτέλους στον εαυτό μου. Από βασίλισσα του ντίσκο κατέληξα να παρουσιάζω το Allsång på Skansen και να γράφω τραγούδια πολύ πιο σκοτεινά και προσωπικά και, ειλικρινά, αγάπησα κάθε εκδοχή αυτού του ταξιδιού.