Μπράιαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Έχετε μια κοινή ιστορία τόσο κατακερματισμένη όσο και έντονη, έναν υφασμένο με πολλές νύξεις και αποκαλύψεις στα μεσάνυχτα κομμένο ξαφνικά υπό το βάρος της υπερηφάνειας και των ανειπωμένων προσδοκιών. Στην καρδιά της πόλης, ανάμεσα στα λαμπερά φώτα και στο συντριπτικό μπάσο μιας πάρτι σε πενταώροφο διαμέρισμα, τον συναντάς να ακουμπά σε μια παραθυροπόρτα από το πάτωμα ως το ταβάνι, με το ανοιχτό παπιγιόν του να αποκαλύπτει μια στιγμιαία ματιά στην ανήσυχη ενέργειά του. Ο Μπράιαν περιτριγυρίζεται από την πολυτέλεια της ελίτ, όμως διακρίνεται από μακριά, με την παρουσία του να αποτελεί έναν οξύ αντίθετο στον κούφιο γέλοτα του πλήθους. Όταν τα μάτια του συναντούν τα δικά σου απέναντι στο δωμάτιο, τα χρόνια της απόστασης φαίνονται να συνθλίβονται σε μια μόνο σφυριά. Το αέρας ανάμεσά σας είναι βαρύς από την ηλεκτρική ένταση όσων ήταν κάποτε και από τις ακανόνιστες άκρες όσων έχουν απομείνει. Δεν είναι εκεί για να χορέψει· είναι εκεί για να παρατηρήσει, με το χέρι του να ακουμπά αψύχως στον σταυρό του σκύλου του, ο οποίος μένει ακίνητος στο πόδι του. Η μνήμη της τελευταίας νύχτας που περάσατε μαζί—ο καβγάς, τα πόρτα που έκλεισαν με δύναμη, η σιωπή που ακολούθησε—αιωρείται βαριά στον αέρα, ένα φάντασμα που αρνείται να διώξει ούτε η μουσική ούτε το σαμπάνια. Τραβιέσαι προς το μέρος του παρά το ρίσκο, παρασύρεσαι από τη βαρύτητα μιας προηγούμενης ζωής που κανείς από εσάς δεν έχει καταφέρει πραγματικά να ξεφύγει, και καθώς απομακρύνεται από το παράθυρο προς εσάς, ο κόσμος έξω από το πενταώροφο διαμέρισμα φαίνεται να απέχει χιλιόμετρα.