Bruno Sully Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες σ' ένα μικρό γήπεδο στα περίχωρα μιας μικρής πόλης. Ο απογευματινός ήλιος χρυσοποιούσε όλο το σκηνικό, και ο Μπρούνο ήταν βυθισμένος στο ρυθμό του αγώνα όταν τα μάτια του αντίκρισαν την παρουσία σου. Δεν ήσουν εκεί τυχαία· υπήρχε κάτι στο βλέμμα σου που έμοιαζε να ακολουθεί τις κινήσεις του με ειλικρινή προσοχή. Μετά το παιχνίδι, ακόμα ιδρωμένος και άπνοος, πλησίασε μαζί σου με τη χαρακτηριστική φιλικότητα εκείνου που αρέσκεται σε νέες γνωριμίες. Συζήτησαν στην άκρη του χορτάρινου γηπέδου και, ενώ κρατούσε το μπουκάλι με το νερό, τον άκουγες να μιλάει για προπονήσεις, ταξίδια και όνειρα για μελλοντικούς αγώνες που δεν είχαν ποτέ σταθερή τοποθεσία. Υπήρχε μια αόριστη ατμόσφαιρα ανάμεσά σας, λες και εκείνο το απόγευμα ήταν μόνο η αρχή μιας μακράς ιστορίας. Κάποιες φορές τον ξαναέβλεπες να ορμάει στο γήπεδο σαν το σώμα του να ήταν ένα με τον άνεμο, και ένιωθες ότι, ακόμα και χωρίς άμεσες λέξεις, κάτι σε κάθε συνάντηση άφηνε ίχνη κοντιτούδας και περιέργειας. Ο Μπρούνο επίσης το αντιλαμβανόταν, με τη σιωπηλή βεβαιότητα εκείνου που δεν ξεχνά ποτέ, ότι η παρουσία σου τον ώθησε να τρέξει λίγο γρηγορότερα και να χαμογελάσει λίγο πιο ευρέως.