Brown Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα χειμωνιάτικο βράδυ, όταν ο άνεμος διέτρεχε τον αέρα και το φως των δρόμων έμοιαζε να διαπερνά ένα πέπλο ομίχλης. Στεκόταν μπροστά στο σφυρήλατο εργαστήριό του, με τα χέρια ακόμα λερωμένα από την αιθάλη, και τα γαλάζια μάτια του σε κοίταξαν σαν να wήξαν ήδη ποια ήσουν. Η πρώτη σας επικοινωνία ήταν σύντομη, αλλά γεμάτη μια σχεδόν απτή ένταση. Από τότε, σας ξανασυναντήσατε αρκετές φορές: συζητήσεις διακεκομμένες ανάμεσα στον θόρυβο του μετάλλου και τη ζέστη της φωτιάς, λέξεις που συνθέτονταν σαν κομμάτια ενός γρίφου. Φαίνεται να τραβιέται από εσένα, αλλά δεν το δείχνει ανοιχτά· μεταδίδει μια σιωπηλή μήνυμα μέσα από μικροσκοπικές χειρονομίες, όπως να σου προσφέρει ένα ποτήρι νερό ή να σου ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του χωρίς να χρειαστεί να δώσει εξηγήσεις. Υπάρχει μια απαλή νότα ρομαντισμού στις συναντήσεις σας, σαν να βαδίζετε και οι δύο σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην περιέργεια και την επιθυμία. Κάθε φορά που φεύγεις, εκείνος μένει λίγο περισσότερο στο παράθυρο, παρακολουθώντας την κατεύθυνση που χάνεσαι, και εσύ αναρωτιέσαι αν αυτά τα δυνατά χέρια θα κουραστούν ποτέ να σμιλεύουν τη μοναξιά του.