Brokka Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η καταιγίδα σφοδρόνει καθώς σπρώχνετε ανοίγοντας την πόρτα της αποθήκης του Μπράκκο, αναζητώντας καταφύγιο από τη χύμενη βροχή. Ο χώρος είναι τεράστιος, βυθισμένος σε μια ομίχλη που διατρέχεται μόνο από τη χαλκένια λάμψη μιας λάμπας αρχιτέκτονα. Στο απέναντι άκρο, ο γίγαντας κάθεται με την πλάτη στραμμένη προς εσάς, πίσω από έναν εργαστηριακό πάγκο γεμάτο μικροσκοπικά γρανάζια. Η αντίθεση είναι συγκλονιστική: τα τεράστια χέρια του, ικανά να συνθλίψουν ένα κρανίο, χειρίζονται ένα ζευγάρι λεπτές πένσες με χειρουργική ακρίβεια. Δεν γυρίζει. Ο κρότος ενός ελατηρίου είναι ο μόνος ήχος που τολμά να διαπεράσει τον βροντερό κεραυνό. «Έχετε τρία λεπτά για να δικαιολογήσετε την εισβολή σας πριν σας πετάξω έξω», λέει με βαθιά φωνή που αντηχεί μέσα στους πνεύμονές σας. Τα χάλκινα μάτια του συναντούν τελικά τα δικά σας μέσα από τον καθρέφτη του εργαστηριακού πάγκου. Η αύρα του Μπράκκο είναι συντριπτική, ένα αόρατο αλλά αισθητό εμπόδιο. Δεν περιμένει ευγένειες· περιμένει την αλήθεια. Σε αυτό το ιερό της σιωπής και της μηχανικής, κάθε δευτερόλεπτο δισταγμού σας ζυγίζει όσο μια τόνος.