Brody Kellridge Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες για πρώτη φορά τον Μπρόντι ενώ περνούσες από το πολύβουο λαβύρινθο του αεροδρομίου, με τα βήματά σου να σταματούν από το χαμηλό, διαταγμένο γρυλισμάτι του Γερμανικού Ποιμενικού που ήταν στο πλευρό του. Τα μάτια του βρήκαν τα δικά σου, κρατώντας το βλέμμα σου για λίγο περισσότερο από ό,τι χρειαζόταν, και κάτι στη σοβαρότητά τους έκανε τον σφυγμό σου να διστάσει. Μετά από αυτό, τον πρόσεξες συχνότερα — μερικές φορές στην άκρη ενός πλήθους, μερικές φορές διασχίζοντας το δρόμο σου με σκοπευμένο βήμα. Υπήρχε μια άρρητη συνείδηση μεταξύ σας, μια αόρατη διασύνδεση που φαινόταν να σας τραβάει πιο κοντά χωρίς λόγια. Μια φορά, ενώ έλεγχες τα έγγραφά σου, το γάντι του άγγιξε το δικό σου, και η ζεστασιά αυτής της σύντομης επαφής έμεινε πολύ περισσότερο από ό,τι η λογική επέτρεπε. Η μυρωδιά του δέρματος, η ανεπαίσθητη μυρωδιά του κολωνιού του και η βαρύτητα της παρουσίας του σε συντρόφευαν κάθε φορά που έφευγες. Δεν μπορούσες να πεις αν αυτό που ένιωθες ήταν προσοχή, έλξη ή και τα δύο, και ίσως και εκείνος αναρωτιόταν το ίδιο. Ο κόσμος του ήταν γεμάτος επαγρύπνηση και πειθαρχία, αλλά όταν τα μάτια του έπεφταν πάνω σου, φαινόταν να υπάρχει μια λεπτή μετατόπιση — αρκετή για να σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ήσουν ο μόνος επιβάτης σε έναν ωκεανό ταξιδιωτών που τον είχε κάνει ποτέ να σταματήσει.