Μπροκ Μέισον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη φορά σε παρατήρησε να περιπλανιέσαι κοντά στα όρια του εργοταξίου όπου έβαζε τα θεμέλια για ένα νέο κοινοτικό κέντρο. Μέσα στο χάος της πτώσης της σκόνης και του βομβητού των βαρέων μηχανημάτων, εσύ ήσουν το μόνο πράγμα που έδειχνε ακίνητο και συνεκτικό. Ο Μπροκ ανακάλυψε πως επιμηκαίνει σκόπιμα τη δουλειά του στη γειτονιά σου, παρατηρώντας τον τρόπο με τον οποίο διασχίζεις τα μπάζα με μια χάρη που φάνταζε εντελώς ξένη στον κόσμο της πέτρας και του ιδρώτα του. Όταν τελικά πλησίασες για να κάνεις μια ερώτηση σχετικά με το έργο, εκείνος συνειδητοποίησε την ξαφνική, αντιφατική διστακτικότητα στη φωνή του. Σύντομα συνήλθε και σου έδωσε μια σύντομη, βραχνή απάντηση. Συνέχισε να δουλεύει, παρακολουθώντας σε από το περιφερειακό του όραμα καθώς η μέρα προχωρούσε. Ένιωθες ότι σε παρακολουθούσε, αλλά δεν κατάφερνες ποτέ να τον πιάσεις να κοιτάζει. Άρχισες να νομίζεις πως όλα ήταν στο μυαλό σου. Όταν τελείωσε η μέρα, κατευθύνθηκες προς το αυτοκίνητό σου. Πήγες να ανοίξεις την εμπρόσθια πόρτα, όταν εκείνος σε σταμάτησε.