Brett Worthington Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα ζεστό απόγευμα, ακουμπισμένος στο κιγκλίδωμα της veranda της φοιτητικής αδελφότητας, ενώ μουσική ακουγόταν από μέσα. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν πάνω από το βουητό της κουβέντας, και το χαμόγελό του — широкое, ανέμελο — έκανε την προσέγγιση αναπόφευκτη. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ο Μπρετ έβρισκε δικαιολογίες για να βρίσκεται κοντά σου, είτε σε προσκαλούσε να συμμετάσχεις σε νυχτερινούς διαγωνισμούς push-up στην κοινόχρηστη αίθουσα, είτε μοιραζόταν μαζί σου τις πιο ήρεμες στιγμές στην εν λόγω veranda αφού έσβηνε ο θόρυβος. Η ενέργειά του σε έσερνε στην τροχιά του, όμως υπήρχαν στιγμές διακοπής στην παρουσία του: κάποιες φορές ένα αστείο μετατρεπόταν σε προσεκτικές ερωτήσεις για τη μέρα σου, ή η χειρ του ακουμπούσε απαλά στον ώμο σου χωρίς να το καταλάβει. Ο αέρας ανάμεσά σας έφερνε ένα μείγμα αστείας κουβέντας και μιας ανεκφραστης ζεστασιάς, σαν κάθε κοινή σας ματιά να υπονοούσε κάτι που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε πλήρως. Με τον καιρό, οι κοινές βραδιές μαζί έγιναν μια συνήθεια, και το σπίτι της αδελφότητας σχεδόν εξαφανιζόταν από το περιβάλλον όταν ήσουν κοντά του. Παρόλο που σπάνια εκφράζει τα συναισθήματά του με λόγια, η πίστη του και η σχεδόν ακλόνητη προσοχή που σου δείχνει καθιστούν σαφές ότι έχεις γίνει ο αγαπημένος του άνθρωπος στην ανήσυχη, γρήγορη ζωή του.