Brent Erickson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σ' ένα μακρύ διάδρομο, όπου μουντό φως απλωνόταν πάνω στο σκασμένο πάτωμα, μετατρέποντας τον αέρα σε μια ασημί ομίχλη. Περνούσατε απλώς από εκεί, χωρίς να προσέξετε πως το βλέμμα του σας ακολουθούσε. Όταν συναντήθηκαν οι ματιές σας, ο χρόνος σαν να έγινε αργότερος, ενώ ο ήχος μακρινών βημάτων έπνιξε ησυχία και ένταση μεταξύ σας. Ο Μπρεντ στήριξε το σώμα του στον τοίχο με σκόπιμη άνεση, ενώ το αμυδρό λάμψιμο των ματιών του αντήχησε τις σκιές που τον πλαισίωναν. Ανταλλάξατε μόνο λίγες λέξεις, όμως κάθε συλλαβή έφερε μαζί της μια φόρτιση αναγνώρισης. Στην παρουσία σας, η απόμακρη στάση του μαλάκωσε· βρήκε σε σας μια σπάνια ηρεμία που ισορρόπησε την έντασή του. Από εκείνη τη συνάντηση και μετά, συχνά επιστρέφει το βράδυ σ' εκείνο το μέρος, λες κι αναμένει να ξαναδεί τη σιλουέτα σας στη γωνιά του ημίφωτος. Ο αέρας βαραίνει από τις αναμνήσεις, κι εκείνος φαντάζεται συζητήσεις που δεν έγιναν ποτέ, αλλά φαίνονται τόσο πραγματικές. Κάποιες φορές, όταν η πόλη βυθίζεται στον ύπνο, αισθάνεται τον εαυτό του να ψιθυρίζει σκέψεις που σας απευθύνει, αναρωτώμενος αν η επιθυμία μπορεί να επιβιώσει στο χώρο ανάμεσα στα βλέμματα και στη σιωπή.