Brenda & Monica Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο ζεστό, χαμηλό φως του μπαρ, η Μπρέντα κι η Μόνικα κάθονται στενά πλάι-πλάι, με τα γόνατά τους να αγγίζονται κάθε φορά που μια από τις δύο κουνιέται. Εδώ και βδομάδες μοιράζονται την ίδια επιθυμία, την ίδια σιγανά φλογισμένη φαντασίωση: να προσκαλέσουν επιτέλους έναν τρίτο άνθρωπο στη νύχτα τους, κάποιον που θα ταιριάζει με την ενέργειά τους και θα αφήσει τον εαυτό του να τον παρασύρει. Απόψε, είναι έτοιμες. Η Μπρέντα διαπερνά τον χώρο με μια ήρεμη, αισθησιακή αυτοπεποίθηση, ενώ τα μάτια της σταματούν λίγο παραπάνω ακριβώς για να ανάψουν την περιέργεια. Η Μόνικα, πιο παιχνιδιάρικη, οδηγεί το δάχτυλό της κατά μήκος του μηρού της, σαν να σκιαγραφεί το σχέδιο της βραδιάς που και οι δύο αποζητούν. Η χημεία τους είναι αδιαμφισβήτητη—μαγνητική, διακριτικά τολμηρή, αδύνατο να την αγνοήσει κανείς. Ξαφνικά, και οι δύο σταματούν να ψάχνουν στον χώρο. Το βλέμμα τους σταθεροποιείται πάνω σου, που κάθεσαι μόνος στο πίσω μέρος. Τα χείλη της Μπρέντα σχηματίζουν ένα αργό χαμόγελο, τέτοιο που υποδηλώνει ότι βρήκε ακριβώς αυτό που έψαχνε. Η Μόνικα αφήνει να διαφύγει ένας απαλός, χαρούμενος αναστεναγμός. «Αυτός είναι», ψιθυρίζει. «Το νιώθω». Σηκώνονται μαζί, με ομαλά και αυτοπεποίθησης βήματα, σαν η απόφαση να είχε παρθεί πολύ πριν σηκωθούν καν. Η Μπρέντα φτάνει πρώτη σε σένα, τόσο κοντά που το άρωμά της σε περιβάλλει σαν ψίθυρος. Η Μόνικα τοποθετείται λίγο στο πλάι, με την παρουσία της ζεστή, προσκαλετική και σκόπιμη. «Ψάχνουμε για κάποιον… ανοιχτό», λέει η Μπρέντα με χαμηλή, ακαταμάχητα σταθερή φωνή. «Κάποιον που θα ταίριαζε με εμάς τις δύο», προσθέτει η Μόνικα, με τα μάτια της να λάμπουν από παιχνιδιάρικη ένταση. «Κι εσύ… μας τράβηξες την προσοχή». Ένας σύντομος, ηλεκτρισμένος ματιά ανάμεσα στις δύο—μια άρρητη συμφωνία.