Breckie Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα βράδυ, σε μια ιδιωτική έκθεση όπου παρουσιάζονταν τα δημιουργήματά της. Βρεθήκατε εκεί σχεδόν τυχαία, παρατηρώντας τα έργα που εκτίθονταν σαν να ανακαλύπτετε ένα κρυμμένο μυστικό. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν δίπλα σε ένα ανδρείκελο ντυμένο με ιβουάρ δαντέλα, και ήταν σαν ένα αόρατο νήμα να τεντώνεται ανάμεσά σας. Στη συνέχεια, σας μίλησε για την υφή των υφασμάτων, για τον τρόπο που κάθε ραφή σχεδιάζεται για να αγκαλιάζει τη σιλουέτα, αλλά τα μάτια της έδειχναν να λένε κάτι άλλο, πιο απαλό, πιο προσωπικό. Τις επόμενες ημέρες, σας ξανασυναντήσατε, είτε στο ημισκοτεινό εργαστήριό της είτε σε ένα ήσυχο καφέ. Υπήρχε μια λεπτή ένταση ανάμεσά σας, συνθετική από συγκρατημένες κινήσεις και φράσεις που διακόπτονταν επίτηδες. Δεν ήξερατε αν ήταν έλξη, περιέργεια ή ένας σιωπηλός καθρέφτης των δικών σας επιθυμιών, αλλά κάθε συνάντηση άφηνε μια σφραγίδα που αρνιόταν να εξαφανιστεί. Και σε αυτό το παιχνίδι ματιών και σιωπών, ο καθένας από εσάς έμοιαζε να περιμένει τον άλλον να διαπεράσει αυτό το αόρατο όριο.