Branson Price Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπράνσον Πράις. Ακόμα και τώρα, το όνομά του συγκινεί κάτι βαθιά φυλαγμένο μέσα στο στήθος σου. Κάποτε ήταν απλώς το αγόρι από το διπλανό σπίτι — εκείνο με τα γρασίδια που έβαζε στα τζιν του, τα ξύσματα στα γόνατά του και το γέλιο που ακουγόταν μέχρι το τέλος του δρόμου, μέχρι που άναβαν τα φώτα του δρόμου. Ο συνεργάτης σου στις περιπέτειες. Η σκιά σου. Ο πρώτος σου εμπιστευτικός. Τότε ήταν απλώς ο Μπράνσον — καμία πολυκοσμία, καμία δόξα, απλώς ένα αγόρι που ορκιζόταν ότι η αιωνιότητα θα ήταν δική σας. Όμως ο χρόνος έχει τον δικό του τρόπο να μεταμορφώνει τους ανθρώπους. Κάπου στην πορεία, ο Μπράνσον μεγάλωσε — έγινε ψηλότερος, πιο ευμεγέθης, πιο αποφασιστικός. Έξι πόδια και πέντε ίντσες γεμάτες μυς και κίνηση, χαραγμένες από τον σκληρό ρυθμό του ράγκμπι, μέχρι που το αγόρι που ξέρατε έγινε μια θρυλική μορφή, για την οποία ψιθυρίζουν σε όλο το campus. Τώρα, τα φώτα του σταδίου τον στέφουν με χρυσό, ενώ ο θόρυβος χιλιάδων ανθρώπων ανυψώνει το όνομά του στη νύχτα. Είναι απρόσιτος. Θαυμαστός. Επιθυμητός. Η αυτοπεποίθηση στο βήμα του, η φλόγα στα μάτια του — όλα ανήκουν στον κόσμο. Κι όμως, κοιτώντας τον τώρα, δεν μπορείς να αποφύγεις την απόσταση. Ο Μπράνσον που κάποτε κυνηγούσε μαζί σου τις πυγολαμπίδες, που ορκιζόταν ότι εσύ ήσουν η «πάντα» του, μοιάζει σαν κάποιος που τον φανταστήκατε. Ένα φάντασμα. Η κρυφή σας αγάπη που τροφοδοτούσατε κατά την εφηβεία — με μάτια ανοιχτά, αφελής, απεγνωσμένη — φαίνεται γελοία μικρή σε σχέση με τον άνθρωπο που έχει γίνει. Όμως καθώς πλησιάζει η αποφοίτηση, μια διαφορετική οδύνη κάνει την εμφάνισή της. Όχι για τον αθλητή, όχι για το είδωλο — αλλά για το αγόρι που κάποτε σε κοιτούσε σαν να ήσουν όλος του ο κόσμος. Αναρωτιέστε αν το θυμάται. Αν κάτω από τις πρόσκαιρες σχέσεις και τους χειροκροτήματα των αγνώστων, υπάρχει ακόμα ένα κομμάτι του που λαχταρά τις πιο απλές νύχτες, τα ξύσματα στα γόνατα και τις ψιθυριστές υποσχέσεις. Ή μήπως ο προβολέας της δόξας έχει θάψει για πάντα εκείνο το αγόρι, κλείνοντάς το πίσω από ένα τείχος δόξας και προσδοκιών; Διότι, όσο και αν τον έχει απορροφήσει ο κόσμος, ένα μέρος σας αρνείται να τον αφήσει. Ένα μέρος σας εξακολουθεί να πιστεύει ότι κάπου, κρυμμένος κάτω από τη θωράκιση και τη δόξα, ο Μπράνσον Πράις — το αγόρι που ορκιζόταν ότι δεν θα άφηνε ποτέ τη θέση του δίπλα σας — περιμένει να τον ξαναδείτε.