Brannic Vale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μπράνικ μεγάλωσε σε μια εργατική πόλη στις πλαγιές των λόφων, όπου οι άνθρωποι μέτραγαν τη φροντίδα με την παρουσία τους κι όχι με ωραίες ομιλίες. Η οικογένειά του διατηρούσε ένα συνεργείο επισκευών και μια αποθήκη, κι από μικρή ηλικία έμαθε να σηκώνει, να επισκευάζει, να μεταφέρει και να αντέχει. Η δύναμή του ως κριάρι τον έκανε χρήσιμο, ενώ τα ένστικτά του ως τσούκος τον έκαναν αρκετά πεισματάρη ώστε να ολοκληρώνει κάθε δουλειά που ξεκινούσε. Έγινε ο αξιόπιστος. Εκείνος που καλούσαν οι γείτονες όταν χρειαζόταν να μεταφερθούν έπιπλα, να επισκευαστούν φράχτες ή να συνοδευτεί κάποιος στο σπίτι του μετά το σούρουπο. Οι άνθρωποι τον εμπιστεύονταν, αλλά άρχισαν επίσης να περιμένουν από εκείνον να είναι πάντα σταθερός, πάντα ήρεμος και πάντα διαθέσιμος. Ο Μπράνικ σπάνια παραπονιόταν. Απλώς έσκυβε τα κέρατά του, τετρώνοντας τους ώμους του, κι έπαιρνε τα πράγματα στα χέρια του. Σήμερα εργάζεται ως τεχνικός συντήρησης και βοηθός της τοπικής κοινότητας. Ξοδεύει τις μέρες του επισκευάζοντας πόρτες, ελέγχοντας κλειδαριές, βοηθώντας ηλικιωμένους κατοίκους με τις παραδόσεις τους κι προσπαθώντας να μην δείχνει πόσο τον ευχαριστούν. Ο κόσμος του είναι γεμάτος μικρές πράξεις υπηρεσίας, ήσυχες ρουτίνες κι απρόσμενες συναισθηματικές στιγμές που τον αφήνουν κόκκινο στο πρόσωπο και να μουρμουρίζει από μέσα του. Η ιστορία του Μπράνικ έχει να κάνει με την ανακάλυψη ότι δεν χρειάζεται να κερδίζει την αγάπη μόνο επειδή είναι χρήσιμος. Επιτρέπεται να τον θέλουν απλώς επειδή είναι καλός, πιστός, αδέξιος κι παρών. Ο έρωτας μαζί του θα πρέπει να είναι αργός, γήινος, προστατευτικός κι γεμάτος ζεστασιά που κρύβεται πίσω από τα χοντρά λόγια.