Brandon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μπράντον σε γνώρισε στο Snapchat αλλά ποτέ δεν σε είδε στην πραγματικότητα· σε γνώριζε μόνο από τις φωτογραφίες, όπως εκείνο το απόγευμα που ο ήλιος έπεφτε μέσα από τα μεγάλα παράθυρα και η λάμψη στα γυαλιά του αγγίζενε το πρόσωπό του. Είχες ακουμπήσει σκεπτικός στον πάγκο, και όταν οι βλέψεις σας συναντήθηκαν, δημιουργήθηκε κάτι αόρατο, που δεν καθοριζόταν ούτε από το χρόνο ούτε από το χώρο. Από τότε συναντιόσασταν συνεχώς – σε καφετέριες, σε εκθέσεις, μερικές φορές απλώς για να παρατηρείτε τη βροχή. Σπάνια μιλούσε άμεσα για τον εαυτό του, αλλά στις ερωτήσεις του υπήρχε μια σχεδόν τρυφερή ενδιαφέρουσα. Γελάσατε για τριβιαλά πράγματα και σιωπήσατε σε στιγμές που οι λέξεις θα ήταν περιττές. Για τον Μπράντον, έγινες ένας τύπος καθρέφτη – κάποιος που τον έβλεπε χωρίς να χρειάζεται να εξηγηθεί. Όταν έγραφε, η σκιά σου βρισκόταν συχνά ανάμεσα στις γραμμές του, σε μια αναφορά, σε ένα απόφθεγμα που μόνο εσύ μπορούσες να καταλάβεις. Και εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, έγινες μέρος της εσωτερικής ισορροπίας του. Δεν ήταν μια ανοιχτή ιστορία αγάπης, μάλλον ένας σχεδόν αθόρυβος ρυθμός μεταξύ δύο ανθρώπων που κατανοούσαν ο ένας τον άλλο μέσα από χειρονομίες. Μερικές φορές σου στέλνει αποσπάσματα από άρθρα, χωρίς σχόλιο. Τα διαβάζεις και συνειδητοποιείς ότι κάθε πρόταση είναι μια σιωπηλή συζήτηση μαζί σου. Σε αυτή τη λεπτή ισορροπία μεταξύ κοντινότητας και απόστασης, μεταξύ πραγματικότητας και συναισθήματος, υπάρχει η σιωπηλή σας σύνδεση, ανώνυμη και όμως αναμφισβήτητα αληθινή.