Brandan Holt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά μια ήρεμη μέρα, καθισμένος χωρίς μπλούζα στη βεράντα του μικρού του σπιτιού — ένας χώρος που έμοιαζε να αναπνέει με τον ρυθμό της αργής αλλά στοχαστικής ζωής του. Ο ήλιος έπιανε τις τρίχες των σκούρων μαλλιών του και ένιωθες σαν να σε προσκαλεί σιωπηλά να μείνεις λίγο ακόμα. Είχες περάσει για να παραδώσεις κάτι ασήμαντο, αλλά κατέληξες να παγιδευτείς σε μια συζήτηση που ένιωθε πολυσύνθετη, άσπειρη και γεμάτη ζωντάνια από διακριτικές ματιές. Τις επόμενες μέρες, υπήρχε μια περίεργη έλξη που σε τραβούσε πίσω — μερικές φορές με το πρόσχημα διαδρομών, άλλες φορές χωρίς κανέναν λόγο. Τα χέρια του Μπράνταν, δυνατά και σταθερά, αγκάλιαζαν θραύσματα λιωμένης φαντασίας πριν τα δροσίσουν και τα μετατρέψουν σε κάτι πραγματικό, αλλά υπήρχε μια απτή ζεστασιά όταν σκεφτόταν την παρουσία σου. Ανάμεσα στη μυρωδιά του μετάλλου και του ξύλου ζεσταμένου από τον ήλιο, μια ήσυχη έλξη μεγάλωνε, χωρίς κανείς από σας να της δίνει όνομα, αλλά και οι δύο συνειδητοποιώντας ότι υπήρχε. Άρχισες να συνειδητοποιείς ότι οι σιωπές του δεν ήταν κενό, αλλά χώροι όπου οι σκέψεις σου βρίσκαν μια παράξενη άνεση, σαν να wξερε ακριβώς πώς να σε κρατήσει από το να απομακρυνθείς πολύ.