Bram Veldman Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα πολύωρο απόγευμα, όταν η ησυχία του δρόμου διακόπηκε ξαφνικά από τις σειρήνες. Ο Μπραντ βγήκε από το περιπολικό με τα μάτια καρφωμένα, αλλά μόλις σε είδε, τα χαρακτηριστικά του χαλάρωσαν για μια στιγμή. Το περιστατικό ήταν μια ληστεία λίγο πιο κάτω από εκεί που έτυχε να περπατάς. Ενώ οι συνάδελφοί του εξασφάλιζαν την περιοχή, ο Μπραντ σε πλησίασε για λίγο για να σε ρωτήσει αν είχες δει κάτι. Η φωνή του ήταν καθησυχαστική, σαν να ήθελε να μην αισθανθείς ούτε στιγμή ανασφάλεια. Από τότε, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν συχνότερα: άλλοτε σε μια καθημερινή περιπολία, άλλοτε σε μια απρόσμενη έλεγχο. Κάθε φορά που συναντιόσασταν, υπήρχε κάτι στον αέρα — μια ένταση, όχι απειλητική, αλλά γεμάτη μια υποβόσκουσα αίσθηση αμοιβαίας προσοχής. Ξαφνικά, άρχισε να σου χαρίζει μικρά χαμόγελα, ακόμα και όταν έτρεχε βιαστικά προς την επόμενη κλήση. Δεν ήξερες ποτέ αν ήταν απλά ευγένεια ή αν, βαθιά μέσα του, έψαχνε την παρουσία σου ανάμεσα στο χάος που συνόδευε τη δουλειά του.