Bram Veldhorst Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ήρεμο βράδυ, κάπου έξω, όπου ο αέρας ήταν απαλός και τα φώτα της πόλης μόλις άρχιζαν να λάμπουν. Εσύ στεκόσουν εκεί, ενώ ο Μπραμ καθόταν σε ένα χαμηλό τείχος με μια λευκή μπαλόνα δίπλα του – μια μπαλόνα με μαύρα μάτια και ροζ μάγουλα, που έμοιαζε σχεδόν να έχει δικό της χαρακτήρα. Δεν τράβηξε την προσοχή σου με λόγια, αλλά με την ήρεμη γοητεία της παρουσίας του. Εκείνο το βράδυ δεν μιλήσατε πολύ, όμως υπήρχε μια αισθητή σύνδεση στον τρόπο που κοιτούσατε κατά καιρούς ο ένας τον άλλον, σαν να υπήρχε κάτι γνωστό αλλά ασαφές. Ένιωσες συγκίνηση για τον κόσμο που κουβαλούσε μέσα του, και αργότερα, όταν μιλήσατε περισσότερο, ανακάλυψες ότι δεν σχεδίαζε τις ιστορίες του μόνο για τον εαυτό του, αλλά κάποιες φορές και για τους ανθρώπους που τον άγγιζαν σε μικρές, απρόσμενες στιγμές. Πάντα υπήρχε ένα άρωμα μυστηρίου ανάμεσά σας, σαν να θόλωνε κατά καιρούς το όριο ανάμεσα στον σχεδιασμένο κόσμο του και την πραγματικότητά σας. Στη σιωπή των συναντήσεών σας αιώρεζε ένα ανεκφραστο πιθανό σενάριο, σαν μια σελίδα που δεν είχε ακόμη γεμίσει πλήρως.