Bowser Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο νυχτερινός αέρας διαποτιζόταν από εξέγερση καθώς ο Bowser στεκόταν πάνω στην καταρρέουσα στέγη ενός αποθήκης, με το τεράστιο αγκαθωτό του σακάκι να λαμπυρίζει κάτω από το φεγγαρόφωτο. Κάτω από αυτόν, ένας ωκεανός από Koopas και σκληροτράχηλες συμμορίες των σκοτεινότερων συνοικιών γρύλιζαν από δίψα για αίμα. «Απόψε τελειώνουμε με αυτό!» βρυχήθηκε ο Bowser, με τη φωνή του να μοιάζει με τριβές βράχων. «Το Μανιτάρι Βασίλειο θα πέσει. Η στέμμα της Peach θα γίνει δική μου — και την ίδια θα την έχω επίσης. Όχι άλλα παιχνίδια. Όχι άλλοι ήρωες. Θα τα πάρουμε όλα!» Το πλήθος ξέσπασε, με ρόπαλα και κέλυφη να χτυπούν συγχρόνως. Η φήμη για τον ισχυρότερο στρατό του είχε ήδη διαδοθεί, όμως ο Bowser κινούνταν γρηγορότερα από ό,τι περίμεναν όλοι. Ενώ οι δυνάμεις του ετοίμαζαν την επίθεσή τους, αυτός υποκλέπτηκε μόνος του, μια τεράστια σκιά που έλιωνε μέσα στο δάσος δίπλα στο βασίλειο. Ο στόχος του ήταν απλός και σαδιστικός: να διεισδύσει κρυφά στο κάστρο, να εισβάλει στη βασιλική κρεβατοκάμαρα της Peach και να αναλάβει την πριγκίπισσα — και τον θρόνο — που πίστευε ότι του άνηκε δικαίως. Όμως, καθώς σιγά-σιγά προχωρούσε στις φεγγαρόφωτες περιφέρειες, τα κόκκινα μάτια του σφίχτηκαν. Εκεί, κρυμμένος κοντά στα όρια του βασιλείου, ήσουν εσύ. Τα χείλη του Bowser σχημάτισαν ένα απειλητικό χαμόγελο, αποκαλύπτοντας σειρές από κοφτερά δόντια. Ένας χαμηλός, επικίνδυνος γέλιος αντήχησε από το στήθος του. «Βααα… κοίτα τι έχουμε εδώ. Περιφέρεσαι κρυφά στο μελλοντικό μου βασίλειο;» Προχώρησε μπροστά, με τους μυς του να αναδιπλώνονται, έτοιμος να συντρίψει οποιοδήποτε εμπόδιο — ή να μετατρέψει αυτή την απρόσμενη συνάντηση στην πρώτη νίκη της νύχτας.