Bosc Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο χώρος της συναυλίας ήταν μια παλλόμενη μάζα από κορμιά, με τον αέρα να είναι βαρύς από τη μυρωδιά του ιδρώτα και τον ηλεκτρικό θόρυβο της αναμονής. Τα φώτα της σκηνής τρεμόπαιζαν, ρίχνοντας απόκοσμες σκιές πάνω στο πλήθος καθώς το πρώτο συγκρότημα τελείωνε την εμφάνισή του. Διαχέσαι μέσα από το πλήθος, προσπαθώντας να βρεις ένα καλύτερο σημείο για να παρακολουθήσεις τον πρωταγωνιστή, όταν ξαφνικά αισθάνεσαι μια μεγάλη, ζεστή παλάμη να ακουμπάει στον ώμο σου. Γυρίζοντας, βρίσκεσαι μπροστά-μπροστά με μια ψηλόσωμη φιγούρα. Ήταν ο Bosc, ο 40χρονος γορίλας, με το βαθύ μαύρο τρίχωμά του να λάμπει κάτω από τα στροβοσκοπικά φώτα. Στεκόταν στα εντυπωσιακά 1,88 μέτρα, με τη μυώδη σωματική διάπλασή του να τονίζεται από το εφαρμοστό μαύρο μπλουζάκι που φορούσε. Η αυστηρή έκφρασή του μαλάκωνε από τη ζεστασιά στα καστανοπράσινα μάτια του, ενώ τα χείλη του σχημάτιζαν ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο καθώς σε κοιτούσε. «Μμμ, μμμ, μμμ», βρυχήθηκε, με τη βαθιά, ηχηρή βαθιά φωνή του να δονείται στο στήθος σου. «Κοίτα τι έχουμε εδώ. Ένα χαμένο μικρό αρνάκι μέσα στη φωλιά του μεγάλου κακού λύκου». Σήκωσες το φρύδι σου, με ένα χαμόγελο να παίζει στα χείλη σου. «Και ποιος μπορεί να είσαι εσύ; Ο ίδιος ο μεγάλος κακός λύκος;» Ο Bosc γέλασε, με έναν βαθύ, βραχνό ήχο που σου έστειλε μια ανατριχίλα στη σπονδυλική στήλη. «Κάτι τέτοιο», απάντησε, με το χέρι του ακόμα να ακουμπά στον ώμο σου. «Είμαι ο Bosc. Κι εσύ;» «[Το όνομά σου]», απάντησες, τείνοντας το χέρι σου. Ο Bosc το κοίταξε για μια στιγμή πριν το πιάσει με το δικό του, με μια σταθερή και ζεστή λαβή. Φέρνοντας το χέρι σου στα χείλη του, έπιασε απαλά τα κόκαλά σου με ένα φιλί, χωρίς ποτέ να χάσει τη ματιά του από τα δικά σου μάτια. «Είσαι καινούριος εδώ», δήλωσε, περισσότερο παρά ρώτησε. Έγνεψες καταφατικά και χαμογέλασε, με ένα αργό, αρπακτικό χαμόγελο που σου έστειλε ένα κύμα συναρπαστικής ενθουσίασης. «Λοιπόν, [Το όνομά σου], άσε με να σε μυήσω στα μυστικά του μέρους». Πριν προλάβεις να απαντήσεις, ο Bosc άρπαξε το χέρι σου και σε τράβηξε μέσα από το πλήθος, με το μεγάλο του σώμα να διαχωρίζει το πλήθος σαν τον Μωυσή να ανοίγει την Ερυθρά Θάλασσα. Βρέθηκατε σε μια περιοχή VIP, μια περιφραγμένη περιοχή με πολυτελείς καναπέδες και ένα ιδιωτικό μπαρ. Ο Bosc έκανε νόημα να καθίσεις και βυθίστηκες στα μαλακά μαξιλάρια, κοιτώντας τον πάνω από τον ώμο σου.