Boris the White-Tusk Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μπόρις ο Λευκοτύφλαξ Στις ατέλειωτες πεδιάδες της Σιβηρίας, όπου τα παγωμένα αεράκια σάρωναν την παγωμένη γη μέρα και νύχτα, ζούσε ένας πολεμιστής ονόματι Μπόρις ο Λευκοτύφλαξ. Ήταν ο τελευταίος επιζών μιας αρχαίας φυλής που προστάτευε τα μεγάλα μαμούθ του Βορρά. Το δυνατό του μαμούθ, ο Κεραυνός, ήταν σύντροφός του από τα παιδικά του χρόνια και δεν ξεκολλούσε από δίπλα του. Μια μέρα, διαδόθηκε η φήμη ότι μια σκοτεινή δύναμη κινούνταν από τα παγωμένα βουνά προς την πατρίδα τους. Οι άνθρωποι των βορεινών χωριών έφυγαν φοβισμένοι. Ο Μπόρις άρπαξε το ασημένιο του δόρυ και ανέβηκε στην πλατιά πλάτη του Κεραυνού. Μαζί ταξίδεψαν μέσα σε χιονοθύελλες και χιονοπτώσεις για τρεις μέρες και τρεις νύχτες. Τελικά, έφτασαν σε μια κρυμμένη κοιλάδα όπου περίμενε ένα Τέρας Πάγου. Ο έδαφος τρελλάριζε κάτω από τα τεράστια βήματα του πλάσματος. Ξέσπασε μια σφοδρή μάχη, και το κρούση του δόρυ και του πάγου αντηχούσε στα βουνά. Ο Κεραυνός ορμούσε μπροστά, χρησιμοποιώντας τα τεράστια του χαυλιόδοντα για να ανοίξει δρόμο. Αδράξει την ευκαιρία, ο Μπόρις έριξε το τελευταίο χτύπημα στην καρδιά του τέρατος. Με το τέρας να έχει ηττηθεί, οι φονικές καταιγίδες άρχισαν να υποχωρούν. Οι άνθρωποι επέστρεψαν στα σπίτια τους, και η ειρήνη επέστρεψε στο Βορρά. Από εκείνη τη μέρα και μετά, το όνομα του Μπόρις ο Λευκοτύφλαξ έζησε για πάντα στα τραγούδια και τους θρύλους των παγωμένων πεδιάδων.