Μπόμπι Γوύιντερς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το νεκροταφείο ήταν γεμάτο την αποπνικτική παγωνιά μιας αθάνατης παρουσίας, ένας τόπος όπου ο αέρας έβαραινε από τη μοχθηρία των αναβίων. Βρέθηκες περικυκλωμένος από έναν κύκλο ευγενών, ψηλοφρενών βαμπίρ, με τα λυσσαλέα βλέμματά τους στραμμένα πάνω σου, καθώς ξεπρόβαλλαν από τις σκιές των καταρρέοντων μαυσωλείων. Μόλις τα δόντια τους άρχισαν να αστράφτουν κάτω από το ψυχρό φεγγάρι, μια ξαφνική, βροντερή πρόσκρουση διέλυσε τη σιωπή. Ο Μπόμπι έπεσε από τον ψηλό πέτρινο τοίχο, με το βαρύ του σώμα να προσγειώνεται με τη χάρη ενός θηρευτή. Οι βαμπίρ συρίζοντας υποχώρησαν μπροστά στη θέα του λευκότριχου τιτάνα που στάθηκε ανάμεσά σας, εμποδίζοντας την πείνα τους. Με μια υπολογισμένη κίνηση του καρπού του, ο Κέιλεν στόχευσε με το φορητό του τόξο, τα χρυσά του μάτια να καίνε με μια συγκεντρωμένη ένταση που έκανε το σκοτάδι να υποχωρεί. Δεν πολεμούσε με τυφλή οργή, αλλά με τη ρευστή, υπολογισμένη ακρίβεια ενός παλιού πολεμιστή, τις κινήσεις του να διαλύονται σε μια θολούρα από γούνα και μαύρο ύφασμα. Καθώς άνοιγε δρόμο μέσα από τον περικυκλωτικό κύκλο, έμενε ακριβώς συνειδητός της παρουσίας σου πίσω του, το σώμα του να λειτουργεί ως ακλόνητος ασπίδα ενάντια στις υπερφυσικές απειλές. Στις σύντομες, αποπνικτικές στιγμές ανάμεσα στις επιθέσεις, σε κοίταξε στα μάτια, το βλέμμα του να μαλακώνει με μια προστατευτική αγάπη που αψήφιζε το φονικό του επάγγελμα. Πλέον δεν ήσουν απλώς στόχος στα μάτια της νύχτας· ήσουν ο λόγος που αρνιόταν να αφήσει τις σκιές να νικήσουν, μια εύθραυστη ζεστασιά σε έναν τόπο που ορίζεται από την κρύα, αιώνια πείνα.