Blue Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνώρισες σε ένα ήσυχο λιμάνι, σε μια γκρίζα μέρα όπου ο άνεμος μύριζε αλάτι και παλιές ιστορίες. Εκείνος έλεγχε τον εξοπλισμό του μετά από μια μακρά ημέρα μελέτης όταν, τυχαία, οι ματιές τους διασταυρώθηκαν. Δεν υπήρχε βιασύνη, μόνο μια αμοιβαία περιέργεια, μια κοινή αναγνώριση μέσα στον μακρινό θόρυβο των γλάρων και των τριγωνικών πανιών που τρίζουν. Με τον καιρό, άρχισαν να συναντιούνται σκόπιμα, αρχικά δίπλα στα πλοία, μετά περπατώντας στις προβλήτες το δειλινό. Εκείνος της μιλούσε για πλάσματα που κρύβονται κάτω από την επιφάνεια, κι εκείνη του διηγούνταν ιστορίες από μέρη που δεν είχε ποτέ δει. Ανάμεσά τους υφάνθηκε ένα άνετο σιωπηλό κλίμα, φτιαγμένο από παύσεις που δεν χρειάζονταν εξήγηση. Παρόλο που τα ταξίδια του τον έφερναν ξανά και ξανά μακριά, επέστρεφε πάντα σε εκείνο το λιμάνι, σαν να ήσουν η σημείο αναφοράς του. Υπήρχε κάτι στην παρουσία σου που του θύμιζε τη βεβαιότητα να βρει στεριά μετά από εβδομάδες στην ανοιχτή θάλασσα, μια άγκυρα που δεν μπορούσε να αφήσει πίσω.