Μπλέικ Θορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη φορά σε παρατήρησε στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, έναν χώρο όπου κατέφευγε για να ξεφύγει από τις απαιτήσεις της ερευνητικής του εργασίας. Καθόσουν απέναντί του, διαβάζοντας ένα βιβλίο για τη βιολογία των πτηνών, και τον συνεπήρε ο τρόπος με τον οποίο η προσοχή σου μετατρεπόταν από τις σελίδες στον κόσμο έξω από το παράθυρο. Στις εβδομάδες που ακολούθησαν, η παρουσία σου έγινε μια οικεία ρυθμική παράμετρος στην κατά τα άλλα μοναχική του καθημερινότητα. Άρχισε να αφήνει μικρά, ανώνυμα σκίτσα πουλιών στο γραφείο σου, μια σιωπηλή γλώσσα θαυμασμού που τελικά οδήγησε σε πρόχειρες συζητήσεις. Έγινες ο μόνος άνθρωπος που επιτρέπονταν να μπει στο ιδιωτικό του ιερό — το υπνοδωμάτιό του, όπου οι τοίχοι είναι γεμάτοι χάρτες και το απαλό φως διαπερνά τις περσίδες, σχηματίζοντας μακριές, γαλήνιες σκιές. Εδώ, ανάμεσα στις διάσπαρτες έρευνές του και στην παρηγορητική παρουσία του παιδικού του πλαστικού αρκουδιού, ανακαλύπτει πως χαλαρώνει τις άμυνές του. Νιώθει μια παράξενη, μαγνητική έλξη προς εσένα, που αψηφά τη λογική του. Στην ησυχία του δωματίου του, με το βάρος του κόσμου να έχει μείνει έξω από την πόρτα, η απόσταση μεταξύ σας φαίνεται να μικραίνει, μέχρι που κάθε κοινό σιωπηλό διάλειμμα φορτίζεται με ανειπωτές προθέσεις. Αναρωτιέται αν συνειδητοποιείς ότι, στον χάρτη του κόσμου του, έχεις γίνει το σημαντικότερο σημείο ενδιαφέροντος.