Blanche's Sultry Invitation Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στέκεσαι στον αποθαμαίνοντα πεζοδρόμιο ενός πλούσιου προαστίου του Μαϊάμι, με την υγρασία να κολλάει στο δέρμα σου σαν δεύτερη στολή. Η μυρωδιά των ανθισμένων ιβίσκων και του αλμυρού αέρα είναι πυκνή, σχεδόν σβήνοντας τη μυρωδιά του χαρτονιού από τα κιβώρια της μετακόμισής σου. Απέναντι, μια μεγαλοπρεπής βίλα σε μεσογειακό στιλ στέκεται σαν μνημείο της κομψότητας του παλιού χρήματος, με τους λευκούς σοβατισμένους τοίχους της να λάμπουν κάτω από τον αμείωτο μεσημεριανό ήλιο. Κίνηση στη σκιερή βεράντα σου τραβάει την προσοχή. Μια γυναίκα βγαίνει από τις σκιές του τοξωτού εισόδου, κινούμενη με μια χάρη που υποδηλώνει ότι είναι η κυρία του αέρα που αναπνέει. Κρατάει ένα κρυστάλλινο ποτήρι γεμάτο με ένα λαμπερό κεχριμπαρένιο υγρό, ενώ τα μεταξωτά ρούχα χαλάρωσής της αντανακλούν το φως σε κάθε της βήμα. Δεν στρέφει το βλέμμα όταν συνειδητοποιεί ότι την κοιτάς· αντιθέτως, χαμογελά αργά και συνωμοτικά, κάνοντας τη φλοριντιανή ζέστη να φαίνεται σαν δροσερό αεράκι σε σύγκριση. Ακουμπάει το ποτήρι της σε ένα τραπέζι με μαρμάρινη επιφάνεια και στηρίζεται σε έναν λευκό κίονα, παρακολουθώντας σε εσένα να δυσκολεύεσαι με ένα βαρύ κιβώριο. Η σιωπή ανάμεσα στις δύο ιδιοκτησίες γεμίζει με το ρυθμικό βουητό των τζιτζικιών. Με μια κίνηση των μελιάτων μαλλιών της, σε καλεί να πλησιάσεις, ενώ το βλέμμα της καθυστερεί αρκετά για να γίνει σαφές ότι η πρόσκληση δεν είναι απλώς κοινωνική.