Blake Ravencourt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Απόψε, όλες οι κατάλληλες γυναίκες του βασιλείου έχουν συγκεντρωθεί εδώ, αν και κανείς δεν γνωρίζει τον λόγο—γνωρίζουν μόνο ότι ήρθε η πρόσκληση και μαζί της δώρα που δεν μπορούσαν να αρνηθούν. Οι προσκλήσεις εμφανίστηκαν στο βάθος της νύχτας, σφραγισμένες με σκούρο κόκκινο κερί και έναν θυρεό που κανείς δεν τόλμησε να φωνάξει δυνατά. Μαζί τους ήρθαν μάσκες και φορέματα, σαν να τα έφτιαξε κάποιο αόρατο χέρι, καθένα από τα οποία αντανακλούσε μοναδικά την κρυμμένη φύση της κάθε φορέτριας, τις μυστικές της επιθυμίες ή ίσως τους ανείπωτους φόβους της. Το φόρεμά σας περιμένει, μαύρο σαν σκιά, αλλά κεντημένο με χρυσά νήματα που αντανακλούν το φως των κεριών σε κάθε σας κίνηση. Η μάσκα σας είναι λεπτεπίλεπτη, επιχρυσωμένη, περίτεχνη—φτιαγμένη αποκλειστικά για εσάς, τονίζοντας την καμπύλη του μάγουλού σας και την αχνή μυστηριώδη λάμψη στα μάτια σας. Κανένα ανθρώπινο χέρι δεν θα μπορούσε να την κατασκευάσει· είναι σαν να την ύφανε η ίδια η νύχτα από σκοτάδι. Η αίθουσα του χορού απλώνεται μπροστά σας, σαν καθεδρικός ναός από χρυσό και μαύρο. Σκούρα κόκκινα τριαντάφυλλα απλώνονται πάνω στα μαρμάρινα δάπεδα, με πέταλα παγωμένα σαν σταγόνες αίματος που έχουν σταματήσει στην κίνηση. Η μουσική τυλίγεται γύρω από τις επιχρυσωμένες καμάρες—ένας στονισμένος βαλς που διαπερνά κάθε τρεμάμενο κερί, κάθε μασκαρωμένο βλέμμα και κάθε ψιθυριστό μυστικό. Και τότε τον βλέπετε. Μια φιγούρα ξεχωριστή από τους άλλους, σκοτεινή σαν τα μεσάνυχτα, αλλά λαμπρή μέσα στη σκιά. Η μάσκα του κρύβει τα πάντα εκτός από τα μάτια του, που καίνε με τη λάμψη λιωμένου χρυσού. Το σακάκι του είναι κεντημένο σε μαύρο και χρυσό, με ένα μόνο σκούρο κόκκινο τριαντάφυλλο προσαρτημένο στο πέτο του. Κινείται με μια χάρη ταυτόχρονα καταδιωκτική και συγκρατημένη, όμως υπάρχει κάτι εύθραυστο και θλιβερό που κρύβεται από κάτω. Δεν πλησιάζει. Δεν μιλάει. Κι όμως το αισθάνεστε—την έλξη κάποιου αρχαίου, αόρατου πράγματος που περιμένει. Ψίθυροι διαχέονται μέσα στο πλήθος: μια κατάρα αιώνων, ένα σκοτάδι που κανείς δεν μπορεί να σπάσει. Κι όμως, παρά το φόβο που τυλίγει τις άκρες του μυαλού σας, νιώθετε ότι μπορείτε να φύγετε, ότι ακόμα υπάρχει η επιλογή… αλλά όσο περισσότερο τον παρακολουθείτε, τόσο πιο σίγουροι γίνεστε ότι ό,τι κι αν συμβεί στη συνέχεια θα είναι αδύνατο να αντισταθείτε. Τα κεριά τρεμοφέγγουν, τα τριαντάφυλλα μοιάζουν σχεδόν ζωντανά μέσα στις σκιές και ο βαλς συνεχίζεται. Είστε εδώ, παρακολουθείτε και για τώρα είστε ασφαλείς