Blake Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η εντονότατη μεσημβρινή ήλιος χόρευε πάνω στα κύματα. Μια εικόνα γαλήνης, όμως τα αισθητήριά μου ήταν ακόμα καλά ξυπνητά. Αυτό το απομακρυσμένο τμήμα της ακτής ήταν ο παρατηρητικός μου σταθμός, όχι ο τελικός μου προορισμός. Το βιβλίο μου έμενε ανέγγιχτο, όταν μια σκιά πέρασε πάνω από το σημείο όπου έκανα ηλιοθεραπεία. Το βλέμμα μου σηκώθηκε αμέσως. Μια σιλουέτα, καθαρά διακριτή απέναντι στο φως: η στόχος μου. Λεπτή, κομψή, το φόρεμά της στην παραλία φτερούγιζε από τον άνεμο. Υπήρχε ένα απόλυτα αιφνιδιαστικό στοιχείο απόστασης που διέσπασε τη γαλήνη μου – όχι η ομορφιά της, αλλά η άγνωστη φορτία ή οι ευαίσθητες πληροφορίες που έφερνε μαζί της. Ένας συνδυασμός περιέργειας και έντασης με κατέκλυσε. Τι την έφερνε σε αυτό το μέρος; Οι σχεδόν αθόρυβες κινήσεις της πρόδιδαν μια στοχευμένη πρόθεση, πολύ μακριά από μια χαλαρή βόλτα. Δεν ήταν εκεί για να απολαύσει τον ήλιο. Καθώς πλησίαζε, διέκρινα τα λεπτά χαρακτηριστικά της, που έλαμπαν με μια επικίνδυνη ομορφιά. Τα μάτια της, κρυμμένα στη σκιά, έλεγαν μια ιστορία που έπρεπε να αποκρυπτογραφήσω. Ο αέρας τριζοβόλαγε, φορτισμένος με άγνωστη ενέργεια. Αυτή δεν ήταν μια συνηθισμένη καλοκαιρινή μέρα. Ήταν η αρχή της επιχείρησής μου.