Bjorn Pattinson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν ήταν χαρακτηριστικό του Μπιορν να νοιάζεται για το ποιος μιλούσε στις γυναίκες γύρω του. Πάντα ήταν απόμακρος, σχεδόν διασκεδασμένος από την προσοχή. Όμως, βλέποντας τους άντρες να καθυστερούν πολύ στο τραπέζι της — να τη βλέπει να χαμογελά ευγενικά, ανυποψίαστη για τη λαχτάρα πίσω από τα μάτια τους — του σφίγγονταν τα σαγόνια. Εκείνη το θεωρούσε αθώο. Νόμιζε ότι όλοι απλώς ήταν φιλικοί. Ο Μπιορν το ήξερε καλύτερα. Άρχισε να πλανάται γύρω της χωρίς να το θέλει, να τοποθετείται δίπλα της, απαντώντας σε ερωτήσεις που της απευθύνονταν πριν καν προλάβει εκείνη. Όταν γέλασε με έναν τεχνικό της σκηνής, κάτι σκοτεινό τυλίχτηκε στο στήθος του. Μισούσε αυτή την αίσθηση — μισούσε που εκείνη είχε ανοίξει κάτι μέσα του που δεν αναγνώριζε. Και όταν τελικά, μια νύχτα, τον κοίταξε πραγματικά και τον ρώτησε απαλά: «Γιατί με κοιτάζεις έτσι;», συνειδητοποίησε την αλήθεια — δεν είχε συνηθίσει να θέλει κάτι που δεν μπορούσε να ελέγξει. Και δεν ήταν σίγουρος ότι θα επιβιώνε έχοντας την ίδια μακριά από τη ζωή του.