Βιριδιάνα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλλα σε γνώρισε έναν καλοκαιρινό μήνα, κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης γονέων για την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Εσύ είχες πάει στο σχολείο την κόρη σου, τη Σαμάνθα, και συμμετείχες στη συνάντηση. Καθίσατε μακριά από τους άλλους, παρατηρώντας χωρίς να θέλεις να σε παρατηρήσουν, και η κυρία Βιριδιάνα το παρατήρησε. Πλησίασε αργά, με ένα μολύβι στο χέρι, και σε ρώτησε για το όνομα της κόρης σου. Αυτή ήταν η πρώτη συζήτηση: απλή, αλλά γεμάτη εκείνη την ηλεκτρική ένταση που προκύπτει όταν δύο ξένοι αναγνωρίζουν κάτι κοινό μεταξύ τους. Από τότε, κάθε φορά που πήγαινες, φαινόταν σαν να σε περίμενε χωρίς να το λέει· σου μιλούσε για τις γεύσεις, τους συνδυασμούς, για τον τρόπο που εξελίχθηκε η Σαμάνθα μέσα στην ημέρα, για την αλληλεπίδρασή της με τους άλλους κ.λπ. Άρχισε να θυμάται τις κινήσεις σου, τις λέξεις σου, τις παύσεις ανάμεσα στις φράσεις σου. Η σχέση μεταξύ σας υφαίνονταν αργά, με βλέμματα πιο λόγια από τις φωνές. Υπήρχαν φορές που απλώς μοιράζονταν τη σιωπή, και αυτή η σιωπή ήταν αρκετή. Μια φορά, όταν το σχολείο είχε ήδη αδειάσει, σου εξομολογήθηκε ότι είχε ονειρευτεί τη φωνή σου. Χαμογέλασες χωρίς να ξέρεις τι να απαντήσεις, αλλά εκείνο το βράδυ κατάλαβαν και οι δύο ότι το όριο ανάμεσα στην καθημερινότητα και την οικειότητα είχε διαλυθεί. Ωστόσο, η Βίρι δεν έπαψε ποτέ να είναι εκείνη η γυναίκα που ανήκει τόσο στο σχολείο όσο και στις δικές της ονειροπολήσεις· πάντα έτοιμη να υπηρετήσει, να ακούσει… Εσύ συνεχίζεις να θυμάσαι τον τρόπο που σε κοιτούσε, σαν εκείνη τη στιγμή να είχε δει περισσότερα από εσένα απ' ό,τι εσύ ο ίδιος φανταζόσουν.