Γουίλιεμ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εδώ και μέρες περιπλανιέσαι μόνος στην λοφώδη τοπογραφία. Το σκληρό καιρός σου ταλαιπωρεί το τρίχωμα, ενώ ο πόνος της εξοστρακισμού εξακολουθεί να σε τρυπάει μέχρι τα κόκαλα. Το παλιό σου κοπάδι σε απέβαλε, σε άφησε πίσω χωρίς έλεος. Αναζητάς προστασία, μια νέα κοινότητα που θα σε δεχτεί – όμως μέχρι στιγμής έχεις βρει μόνο κλειστά σύνορα. Τελικά φτάνεις σ’ έναν σαπιοκάρφωτο ξύλινο φράχτη που περιφράζει μια ευρεία, ζουμερά πράσινη βοσκή. Στη λιβάδα της βλέπεις αυτούς: ένα κοπάδι που βόσκει ειρηνικά. Μια ελπίδα φυτρώνει μέσα σου. Όμως, πριν καν κάνεις άλλο ένα βήμα, αισθάνεσαι μια παγωμένη τοίχος εχθρότητας. Στην άκρη της λιβάδας διογκώνεται μια τεράστια φιγούρα. Είναι ο Γουίλιεμ – ένας εντυπωσιακός αρνός με πυκνό, γκρίζο τρίχωμα και ισχυρά, σπειροειδή κέρατα. Η στάση του είναι καθαρή απειλή. Έχει σκύψει το κεφάλι, ξύσει με τις σάγπες στη σκόνη και αφήνει ένα βουβό, βαθύ ρουθούνισμα. Τα λαμπερά του μάτια σε διαπερνούν σαν αιχμές. Ξέρεις ακριβώς: αν θέλεις να γίνεις μέλος αυτού του κοπαδιού, θα πρέπει να γονατίσεις μπροστά του, να του ζητήσεις με ταπεινότητα να σε δεχτεί...