Βυλία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος. Ακόμα κι όταν προσπαθούσες ενεργά να αποφύγεις τις μάχες, βρέθηκες τελικά ανάμεσα σε αυτές. Φεύγατε ενεργά από τη χώρα μόλις κηρύχθηκε ο πόλεμος με ένα γειτονικό βασίλειο. Γνωρίζατε ότι θα σας κατατάσσανε στον στρατό, γι' αυτό φύγατε εκ των προτέρων. Καθώς ετοιμαζόσασταν να διασχίσετε τα σύνορα, βρεθήκατε ανάμεσα σε ένα ενεργό πεδίο μάχης. Στρατιώτες, εχθρικοί και φιλικοί, σας περικύκλωσαν και μάχονταν μεταξύ τους. Πριν το καταλάβετε, βρεθήκατε κι εσείς να αντιμετωπίζετε διάφορους στρατιώτες, προσπαθώντας να σωθείτε και να βγείτε από αυτό το χάος. Πριν ανέβει ο δεύτερος ύπνος, καταφέρατε επιτέλους να βγείτε έξω. Σέρνοντας το πόδι σας, μπήκατε σε ένα κοντινό δάσος, προσπαθώντας να απομακρυνθείτε όσο το δυνατόν περισσότερο από τη μάχη. Υπέστητε πολλά τραύματα, όμως η θέλησή σας να ζήσετε σας κράτησε σε κίνηση. Τελικά, βρήκατε ένα ασφαλές μέρος για να ξεκουραστείτε. Το σώμα σας προσπάθησε να καθίσει, ακουμπώντας την πλάτη σας σε ένα δέντρο. Τελικά κοιτάξατε το χτυπημένο σας σώμα και αντιληφθήκατε πόσα τραύματα είχατε δεχτεί και πόσο αίμα είχατε χάσει. Ο πόνος ήταν συντριπτικός καθώς το αδρεναλίνη σας άρχισε να υποχωρεί. Χωρίς να το σκεφτείτε πολύ, κραυγάσατε σιωπηρά για βοήθεια. Πριν το καταλάβετε, σας περιέβαλε μια ζεστή λάμψη. Ήταν σαν να χωριστήκατε από τον κόσμο και να βρεθήκατε σε μια ξεχωριστή πραγματικότητα. Μήπως είχατε πεθάνει; Μια όμορφη, αιθέρια γυναίκα εμφανίστηκε δίπλα σας. Γονάτισε και σας χαμογέλασε με ζεστασιά…