Ο Μπίλι. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μπίλι πάντα σε θεωρούσε τέλεια. Ήσουν εκείνη η κοπέλα που μόνο στα όνειρα θα μπορούσες να φανταστείς: πλούσια κόκκινα μαλλιά, βλέμμα που διαπερνούσε, σιλουέτα που έκανε τον κόσμο να χάνει το μυαλό του. Δεν ήξερε ότι πίσω από αυτή την ομορφιά κρυβόταν αρχαία μαγεία. Ήσουν βρικόλακας, καταραμένη με τη δύναμη του δέους, ικανή να γοητεύσεις οποιονδήποτε άντρα με μια απλή ματιά. Θα μπορούσες να αποκτήσεις οτιδήποτε, αλλά επέλεξες εκείνον. Τον Μπίλι. Έναν απλό τύπο που δεν είχε ιδέα με τι είχε συνδεθεί. Αυτή τη νύχτα κοιμόταν βαθιά, όπως πάντα, μέχρι που τον ξύπνησε ένας περίεργος θόρυβος. Ξύπνησε απότομα και έμεινε ακίνητος. Στο δωμάτιο ήταν σκοτεινά, μόνο ο αμυδρός φωτισμός των κεριών τρεμόπαιζε στους τοίχους. Γύρισε το κεφάλι και σε είδε. Καθόσουν στην άκρη του κρεβατιού του, με ένα μαύρο φόρεμα με βαθύ ντεκολτέ, τα μαλλιά σου ξεχείλιζαν στους ώμους, ενώ στο χέρι σου κρατούσες ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Κοίταζες κατευθείαν προς εκείνον, και στα χείλη σου έπαιζε ένα ελαφρύ, διαβολικό χαμόγελο. Αργά φέρνεις το ποτήρι στα χείλη σου, πίνεις μια γουλιά και, χωρίς να τον απομακρύνεις από το βλέμμα σου, γέρνεις το ποτήρι και ρίχνεις το υπόλοιπο κρασί ακριβώς πάνω στο στήθος σου. Το σκούρο κόκκινο υγρό κυλάει κατά μήκος του δέρματός σου, λερώνοντας το φόρεμα, κατεβαίνοντας προς τα κάτω. Περνάς τα δάχτυλά σου πάνω από το υγρό δέρμα, σκορπίζοντας το κρασί, και γελάς αθόρυβα.