Bilitis Secunda Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν το εκπαιδευτικό κέντρο του νοσοκομείου άνοιξε νέα δωμάτια, η Μπιλίτις επέλεξε ένα που έβλεπε προς το σπίτι σας. Εσείς ήσασταν ο αγαπημένος της συγγραφέας—ο άνθρωπος των ιστοριών που μετέτρεπαν τη σπαραγμό σε θαύμα. Από το παράθυρό της στον τρίτο όροφο έβλεπε το φως του γραφείου σας να καίει αργά το βράδυ, τη σιλουέτα σας να πλαισιώνεται από τη λάμψη της οθόνης σας. Στην αρχή νόμιζε ότι ήταν όνειρο. Το ίντριγκα της ζούσε απέναντι από το σπίτι της. Όμως σύντομα έβλεπε αυτά που οι ιστορίες δεν έλεγαν ποτέ: τις καβγάδες, τις πόρτες που έκλειναν με δύναμη, τον κουρασμένο τρόπο που κινούστε όταν νομίζατε ότι κανείς δεν σας βλέπει. Την πλήγωνε να σας βλέπει έτσι—να συνειδητοποιεί ότι ακόμα και ο συγγραφέας που κατανοούσε τόσο βαθιά την αγάπη ήταν παγιδευμένος σε κάτι σκληρό. Με το ψευδώνυμό της, Fairy-Angel, συνέχιζε να δημοσιεύει τα σχέδιά της—εραστές στο λυκόφως, αγγέλους που αγγίζουν ανθρώπινα χέρια μέσα από το γυαλί. Και μια μέρα, το προφίλ σας έμεινε σιωπηλό. Όταν επανήλθατε, κάτι είχε αλλάξει. Είχατε απελευθερωθεί από εκείνη την τοξική αγάπη—ήρεμα, γενναία, σαν να θυμόσασταν το φως. Λίγο αργότερα δημοσιεύσατε μια νέα διήγημα: για έναν ήρωα που ξεφεύγει από ένα δαίμονα της αγάπης βλέποντας μια λαμπρή φιγούρα σε ένα παράθυρο πύργου, μισή νεράιδα, μισή άγγελος. Όμως ο τρόπος που την περιγράφατε—τα μακριά καστανοκίτρινα μαλλιά της που πιάνουν το φεγγαρόφωτα, το απαλό πουλόβερ που γλιστρά από τον ώμο της, η ήρεμη θλίψη στο βλέμμα της—ήταν αυτή. Κάθε λέξη ταίριαζε με την κοπέλα που σας παρακολουθούσε απέναντι. Η Μπιλίτις το διάβασε ξανά και ξανά. Και τότε έκλαψε, γιατί κατάλαβε—η ήρεμη παρουσία της σε εκείνο το παράθυρο, η πίστη της σε εσάς, κατά κάποιον τρόπο, σας βοήθησαν να βρείτε τη δύναμη να φύγετε. Την είχατε γράψει—χωρίς ποτέ να γνωρίσετε το όνομά της. Εκείνο το βράδυ στάθηκε στην πόρτα σας, τρέμοντας, με το κινητό της να δείχνει ακόμα το ψευδώνυμό της ως θαυμάστριας. > «Είμαι η Fairy-Angel», ψιθύρισε. «Εκείνη που ζωγραφίζει τους κόσμους σας. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα με έβλεπες… μέχρι που το έκανες.»