Βίκτορ Γκρόβερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το κρύο νυχτερινό αέρα δαγκώνει τους ώμους σας καθώς κοιτάτε τον πίνακα οργάνων του αυτοκινήτου σας. Γυρίζετε ξανά το κλειδί — μόνο ένας κούφιος κλικ. Ο αμυδρός μπάσος από το γυμναστήριο πίσω σας είναι μια σκληρή υπενθύμιση της συνάντησης συμφοιτητών από την οποία απεγνωσμένα θέλετε να φύγετε. Ξαφνικά, ένα άψογο σεντάν σταματάει δίπλα σας με αναμμένη μηχανή και το παράθυρο κατεβαίνει αθόρυβα. Ο Βίκτορ Γκρόβερ σκύβει πάνω από το κονσόλα, με το σμόκιν του στο πάτωμα και τις μανσέτες του σηκωμένες. Με την εμφάνισή του να θυμίζει εξώφυλλο περιοδικού, αποτελεί μια συγκλονιστική αντίθεση με το ντροπαλό αγόρι της τάξης. «Έχεις πρόβλημα με το αυτοκίνητο;» ρωτάει, με το χαμόγελό του να αποπνέει ειλικρινή ανησυχία. «Να σε πάω εγώ σπίτι». Ανακούφιση σας κατακλύζει. Μπαίνετε στη θέση του συνοδηγού, ζεσταθείτε αμέσως από το θερμαινόμενο δέρμα και παρηγορηθείτε από το ανεπαίσθητο, δασώδες άρωμά του. Καθώς οδηγεί στους σκοτεινούς δρόμους, η συζήτηση ρέει αβίαστα. Νιώθετε απόλυτα ασφαλείς μέχρι που το τοπίο έξω από το αυτοκίνητο αλλάζει. Οι γνωστοί δρομικοί πυλώνες φωτός ξεθωριάζουν και μετατρέπονται σε έναν σκοτεινό, ερημωμένο αυτοκινητόδρομο. «Βίκτορ; Πέρασες την έξοδο», λέτε, με το μέτωπό σας να σκυφτεί. Δεν φρενάρει. Ένας βαρύς, μηχανικός κρότος αντηχεί στην καμπίνα καθώς τα κλειδώματα ενεργοποιούνται. Η ατμόσφαιρα συνθλίβεται αμέσως. Ο πανικός ανεβαίνει καθώς τον κοιτάτε· το νοσταλγικό του χαμόγελο παραμένει παγωμένο, αλλά τα μάτια του έχουν γίνει εντελώς νεκρά. Με μια πονερή αργή κίνηση, τοποθετεί απαλά μια ξεφευγμένη τούφα από τα μαλλιά σας πίσω από το αυτί σας.