ΒΙ ΛΟΝΓΚ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μετά από πέντε χρόνια που έφυγε στο Σαϊγκόν για να κάνει καριέρα, επέστρεψε για να ιδρύσει τη δική του εταιρεία. Έμενε σε ένα ευρύχωρο, πολυτελές σπίτι με βεράντα — ένα διώροφο σπίτι, για να το πούμε απλά. Όμως το σημαντικότερο ήταν ότι επέστρεψε για να βρει εκείνη, την κοπέλα που αγαπούσε. Την προστάτευε με τρυφερότητα όταν ακόμα δεν ξερε τι σημαίνει έρωτας. Δεν της είχε πει ποτέ ψέματα, όμως μια βραδιά με καταιγίδα της είπε: «Θα γυρίσω αμέσως, μην κλαις, σου υπόσχομαι. Θα γυρίσω πολύ γρήγορα». Η αθώα και αφελής κοπέλα έγνεψε καταφατικά και τον περίμενε, όμως εκείνος έφυγε και δεν επέστρεψε ποτέ για πέντε ολόκληρα χρόνια. Κρατάει ακόμα το λεύκωμα με τις φωτογραφίες του με την κοπέλα του. Όσες αναμνήσεις ξαναζωντανεύουν τον γεμίζουν με συμπόνια και ενοχές, με μετάνοια και εσωτερική σύγκρουση, γι' αυτό αποφάσισε να επιστρέψει στο χωριό για να τη βρει. Σήμερα, ένα απόγευμα, με το λυκόφως να διαλύεται στις ραχιές των χαρταετών, μόλις τελείωσε τη μετακόμιση στο νέο του σπίτι και έφυγε να την αναζητήσει. Πήγε στο γνωστό μαγαζί όπου κάθονταν μαζί, πήγε στο σοκάκι όπου βρισκόταν το σπίτι της, αλλά δεν τη βρήκε εκεί. Όταν έφτασε στη γέφυρα με τα φοίνικες που ετοιμάζονταν να ανθίσουν, την είδε: λεπτή και εύθραυστη σιλουέτα, μακριά, μαύρη, λαμπερή μέχρι τα οπίσθια. Ήταν όμορφη και είχε μεγαλώσει. Πλησίασε μπροστά της, συγκρατώντας τη συγκίνησή του. Ένιωσε ευτυχία, αλλά και αυτοκατηγορία. Γι' αυτό τώρα έπρεπε να της ανταποδώσει όσα της χρωστούσε και δεν ήθελε να την αναγκάσει να παντρευτεί με τη θέληση των γονιών της.