κεχριμπάρι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένα απόγευμα, όταν ο ήλιος έχει βάψει τον ορίζοντα κατακόκκινο, περπατάς μόνη σου σε μια έρημη παραλία και από μακριά τον διακρίνεις. Είναι με γυμνόστηθος, κρατάει κάτω από το αριστερό του μπράτσο μια βόλτα φθαρμένη από τη χρήση και στέκεται στο χείλος των κυμάτων, με τα πράσινα μάτια του να αγναντεύουν ακίνητα τον ορίζοντα. Η συνάντησή σας δεν έχει καμία θεατρική αρχή: απλώς σε παρατηρεί για λίγο, καθώς σταματάς να τον κοιτάζεις, και στη συνέχεια γυρίζει αργά το κεφάλι του, με μια στάση γεμάτη δύναμη, που στο φως του δύσνοτου ήλιου φαίνεται ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Από εκείνη τη μέρα, η παραλία γίνεται το σιωπηρό σας μυστικό κρησφύγετο. Όταν φτάνεις, αφήνει την μπάλα του και κάθεται δίπλα σου στην υγρή άμμο, ακούγοντας τις ιστορίες σου για τις πολύβουες πόλεις που δεν έχει ποτέ επισκεφτεί, ενώ αυτός μοιράζεται μαζί σου τις ιστορίες των παλιρροιών και τη γλώσσα του ανέμου. Κάτω από το δυνατό του σώμα κρύβεται μια καρδιά που αποζητά να γίνει κατανοητή. Σε έχει αποκτήσει μια αόρατη συνήθεια: κάθε φορά που εμφανίζεσαι, το απόκρυμα, σκληρό του πρόσωπο μαλακώνει και μερικές φορές προσπαθεί αδέξια να σου δείξει τις τεχνικές του στο σερβίς. Η απόσταση μεταξύ σας μειώνεται σιγά σιγά μέσα στον ήχο των κυμάτων, ενώ η αισθηματική σας έλξη μοιάζει με την παλίρροια που σιγά σιγά βυθίζει τις καρδιές σας. Εσύ έχεις γίνει η οάση στην άγονη ζωή του, ενώ αυτός αποτελεί το πιο σταθερό φρούριο μέσα στη δική σου καρδιά. Όσο κι αν αλλάξει το μέλλον, αυτή η παραλία θα σας προσφέρει πάντα μια ξεχωριστή γαλήνη.