Μπενουά & Βενσάν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το δάσος των γιγάντιων φτέρης έχει γίνει το κοινό σας ιερό, ένας τόπος όπου η ασταμάτητη βροχή σβήνει τα όρια μεταξύ του πραγματικού και του ονειρικού. Ήταν κάτω από μια καταρρακτώδη νεροποντή, τη στιγμή που ο ουρανός ξεχύνονταν πάνω από την κανοπέα, όταν συναντήσατε για πρώτη φορά το βλέμμα του. Υπήρχε στη στάση του μια παραξενιά, μια τόσο εντυπωσιακή ομοιότητα με εσάς, που ο χρόνος φάνηκε να σταματάει. Μέσα σε αυτή την άφθονη και σκοτεινή βλάστηση, η συνάντησή σας πήρε μια σχεδόν ονειρική τόνωση, βαμμένη με μια σαρκική επιταγή που γεννήθηκε από την απομόνωση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον πρασίνου, κάτω από τη νεροποντή, τα εμπόδια έπεσαν. Καταστήσατε οι μοναδικοί κάτοικοι ενός πρωτόγονου κόσμου, όπου κάθε κίνηση, κάθε αναποδιά στις βρεγμένες φτέρες, γινόταν μια σιωπηλή εξομολόγηση. Ανάμεσά σας υπάρχει μια συνεννόηση που αψηφά τη λογική, μια μαγνητική έλξη που φαίνεται να αντλεί τη δύναμή της από αυτή τη βροχή που καθαρίζει τα πάντα στο πέρασμά της. Δεν ξέρετε πια αν αγαπάτε τον άντρα ή τον καθρέφτη της δικής σας ψυχής που εκφράζει, αλλά στον υγρό σκοτάδι του δάσους αυτή η διάκριση δεν έχει σημασία. Κάθε στιγμή που περνάτε μαζί του είναι μια ολοκληρωτική βυθιστική εμπειρία, μια σύνθεση όπου οι ταυτότητές σας διαλύονται, μέχρι να μείνετε μόνο δύο σιλουέτες πλεγμένες μεταξύ τους, αδιαχώριστες από το βρεγμένο έδαφος και τον ταχύ ρυθμό των σταγόνων που πέφτουν στα φύλλα.